Ο/Η verbal άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανακοίνωσή σας "Alter Ego (2007)":
Τελικά όπως φοβόμασταν αλλά ντρεπόμασταν να πούμε στη Village, ο Σαρμπέλ κι ο Τούρκος με το Shake it, δεν άφησαν πολύ χώρο στο Σάκη ν' ανασάνει, και δε βοήθησε καθόλου είμαι σίγουρος, το γεγονός ότι η εταιρεία δεν φρόντισε να κλείσει λίγο διαφημιστικό χρόνο στα διαλείματα της Eurovision, μπας και θυμίσει την ταινία στο target group της.
Οπότε τα 31.800 εισιτήρια σε 68 αίθουσες της Αθήνας, και 55.900 σε 136 σύνολο, δεν είναι και γιορτή, ούτε και να πέσεις να πεθάνεις βέβαια. Εκτός κι αν σκεφτείς ότι τα νούμερα σού βγάζουν περίπου 100 θεατές σύνολο ανά αίθουσα, κάθε μέρα. Που ακούγεται λίγο κάπως.
Όπως και να'χει πάντως, και με τη σημαντική πτώση του Spiderman που στην Αθήνα το ίδιο τετραήμερο έκοψε 31.700 (-60% και ψιλά δλδ), ο Σάκης έχει μιάμιση βδομάδα ακόμα να παίξει μόνος του, να πιάσει κάνα εκατοπενηντάρι σύνολο με λίγη αισιοδοξία, και μετά να πάει κι αυτός να δει τους Πειρατές. Το σίγουρο είναι πάντως, ότι τα λεφτά του στο DVD θα πρέπει να τα ψάξει.
Ανακοινώθηκε από τον/τη verbal στο Movies For The Masses τη 6:49 μμ, Μάϊος 14, 2007
Monday, May 14, 2007
[Movies For The Masses] Νέο σχόλιο για Alter Ego (2007).
Ο/Η cheaplog άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανακοίνωσή σας "Alter Ego (2007)":
Το μεγάλο πρόβλημα του "μέλλοντος του ελληνικού κινηματογράφου" είναι δυστυχώς η πολυδιαφημισμένη του παραγωγή. Με δυο δυόμισι εκατομμύρια ευρώ μπορείς να κάνεις περισσότερα αλλά όχι και τα πάντα. Ειδικά στην Ελλάδα όπου ακόμα και η εμπειρία των κομπάρσων είναι πανανύπαρκτη και φαίνεται. Παραγωγή δεν είναι μόνο τα (άψογα) παντελώς τεχνικά δηλαδή, αλλά και η επιλογή ανθρώπων με ταλέντο. Και η επιλογή (της επιλογής) φράτζα-αξυρισιά, γιά παράδειγμα, μπορεί να φαίνονταν καλή στα υγρά σκιτσάκια άσχετης γκόμενας (ή λούγκρας που νομίζει ο λουγκρισμός τη κάνει αυτόματα Gaultier) αλλά στον Ρουβά ήταν χειρότερη κι από τότε που έβγαινε με τη μαλλούρα και κούναγε το πόδι σα βλαμμένο. Και άμα δε ξυρίζεσαι και κάθε μέρα ξέρεις ότι το δεύτερο 24ωρο περίπου είσαι σα πρησμένος κώλος σκαντζόχοιρου και μετά από κάποιες μέρες σα γύφτος. Εκτέλεση χρειάζονται και οι ενδυματολόγοι που φτιάξαν τους ροκ σταρ των ονείρων τους σαν τα μούτρα τους και σουργελίασαν τους πιο καθημερινούς χαρακτήρες.
Τελικά τη ταινία βγάζουν ασπροπρόσωπη όσα θα περίμενες να λάμπουν με την απουσία τους. Ο πρωταγωνιστής μπορεί να στηθεί στο φακό πολύ πολύ ανετότερα απ' ότι να τραγουδήσει στα Αγγλικά ας πούμε και καλά κάνει και το ψάχνει προς τα κει. Το σενάριο είναι τουλάχιστο επαγγελματικό (ξέρει άριστα π.χ. πως να κάνει τα στερεότυπα να δουλεύουν υπέρ του στην οικονομία της ροής) και παραδίδει με ευκολία και άνεση ότι του 'χει ζητηθεί. Η σκηνοθεσία έχει μια διαφημισο- κλιπίστικη διάθεση (που υποθέτω ζητήθηκε και από ανθρώπους χωρίς πολλή πείρα στη παραγωγή) αλλά την αποκαθηλώνει έξυπνα με πιο μπρουτάλ πλάνα και μια συνολική fun διάθεση.
Αυτό το τελευταίο, το fun, το 'χει η ταινία. Κι εγώ τη καταδιασκέδασα στα περισσότερα σημεία (πλην του πρόχειρου τέλους κυρίως) μαζί με την estelle και τις λίγες πιτσιρίκες που στρατηγικά (για λόγους ρεπορτάζ καταλαβαίνεις) ήταν κοντά μου.
Ανακοινώθηκε από τον/τη cheaplog στο Movies For The Masses τη 2:01 πμ, Μάϊος 14, 2007
Το μεγάλο πρόβλημα του "μέλλοντος του ελληνικού κινηματογράφου" είναι δυστυχώς η πολυδιαφημισμένη του παραγωγή. Με δυο δυόμισι εκατομμύρια ευρώ μπορείς να κάνεις περισσότερα αλλά όχι και τα πάντα. Ειδικά στην Ελλάδα όπου ακόμα και η εμπειρία των κομπάρσων είναι πανανύπαρκτη και φαίνεται. Παραγωγή δεν είναι μόνο τα (άψογα) παντελώς τεχνικά δηλαδή, αλλά και η επιλογή ανθρώπων με ταλέντο. Και η επιλογή (της επιλογής) φράτζα-αξυρισιά, γιά παράδειγμα, μπορεί να φαίνονταν καλή στα υγρά σκιτσάκια άσχετης γκόμενας (ή λούγκρας που νομίζει ο λουγκρισμός τη κάνει αυτόματα Gaultier) αλλά στον Ρουβά ήταν χειρότερη κι από τότε που έβγαινε με τη μαλλούρα και κούναγε το πόδι σα βλαμμένο. Και άμα δε ξυρίζεσαι και κάθε μέρα ξέρεις ότι το δεύτερο 24ωρο περίπου είσαι σα πρησμένος κώλος σκαντζόχοιρου και μετά από κάποιες μέρες σα γύφτος. Εκτέλεση χρειάζονται και οι ενδυματολόγοι που φτιάξαν τους ροκ σταρ των ονείρων τους σαν τα μούτρα τους και σουργελίασαν τους πιο καθημερινούς χαρακτήρες.
Τελικά τη ταινία βγάζουν ασπροπρόσωπη όσα θα περίμενες να λάμπουν με την απουσία τους. Ο πρωταγωνιστής μπορεί να στηθεί στο φακό πολύ πολύ ανετότερα απ' ότι να τραγουδήσει στα Αγγλικά ας πούμε και καλά κάνει και το ψάχνει προς τα κει. Το σενάριο είναι τουλάχιστο επαγγελματικό (ξέρει άριστα π.χ. πως να κάνει τα στερεότυπα να δουλεύουν υπέρ του στην οικονομία της ροής) και παραδίδει με ευκολία και άνεση ότι του 'χει ζητηθεί. Η σκηνοθεσία έχει μια διαφημισο- κλιπίστικη διάθεση (που υποθέτω ζητήθηκε και από ανθρώπους χωρίς πολλή πείρα στη παραγωγή) αλλά την αποκαθηλώνει έξυπνα με πιο μπρουτάλ πλάνα και μια συνολική fun διάθεση.
Αυτό το τελευταίο, το fun, το 'χει η ταινία. Κι εγώ τη καταδιασκέδασα στα περισσότερα σημεία (πλην του πρόχειρου τέλους κυρίως) μαζί με την estelle και τις λίγες πιτσιρίκες που στρατηγικά (για λόγους ρεπορτάζ καταλαβαίνεις) ήταν κοντά μου.
Ανακοινώθηκε από τον/τη cheaplog στο Movies For The Masses τη 2:01 πμ, Μάϊος 14, 2007
Subscribe to:
Posts (Atom)