Με πτώση μόνο 30% στις εισπράξεις του, το Inception (2010) κέρδισε άνετα το σαββατοκύριακο στην Αμερική, ξεπερνώντας τα $140 εκατομμύρια σε 10 μέρες, αφού είχε συνεχίσει να κόβει καμιά 10αριά καθημερινά όλη τη βδομάδα. Τέτοια κρατήματα είναι σπάνια για καλοκαιρινή περίοδο τα τελευταία χρόνια, στη πραγματικότητα μόνο το Hangover (2009) είχε καταφέρει κάτι αντίστοιχο, και με αυτό το δείκτη η παραγωγή που έβαλε φέτος η Warner στο πλανητοσυντριπτικό slot της, πάει για $300Μ τελικών εισπράξεων, σε χαριποτερικά επίπεδα και πολύ καλύτερα ακόμα κι από μπλοκμπαστεριές επιπέδου Star Trek (2009).
Αρκετά πίσω από το Inception άνοιξε το αρνητικό του σχεδόν σε όλα Salt (2010), παραγωγή αναμάσημα κοινοτοπίας για καθυστερημένα γηρατιά, παραγωγή που παρολαυτά έκανε αρπαχτή αρκετά μεγαλύτερη από τις παρόμοιες φετινές, χάρη μάλλον στην υπερεπιθετική υπόγεια καμπάνια της Sony που κατάφερε να δώσει την εντύπωση στους αδαείς πως πήγαινε να κόψει περισσότερα από το Inception συνολικά. Προσωπικά είχα να δω από την εποχή του Paranormal Activity (2007) τόσους μισθοφόρους "χρήστες" να επιμένουν για κάνα μήνα για την "εκπληκτικότητα" της ταινίας, και ακόμα και η Paramount στη πρώτη μεγάλη ύπουλη προώθηση των διαδιχτυακών εποχών τότε, δεν είχε τολμήσει να παρουσιάζει και νούμερα που να στηρίζουν τις απιθανολογίες.
Δες/Κρύψε αναλυτικά τη καμπάνια παραπληροφόρησης της Sony
Αναλυτικότερα, πριν κάνα μήνα, το Inception τρομοκρατούσε φανερά (από τις κινήσεις τους) τα χολιγουντιανά στούντιο, κάθε ταινίας δράσης είχε πάει άσχημα, και κάθε προώθηση της γερασμένης κοκαλιάρας Αντζελίνας σαν αστέρα της δράσης προκαλούσε άπειρα γέλια στα διαδίχτυα. Εκείνη την εποχή, η Sony έβαλε τον Jeffrey Wells να παρουσιάζει αναφορές "γνωστών" του, που είχαν "δει" και τις δυο ταινίες, και επιβεβαίωναν τις "υποψίες" του ότι το Salt θα πήγαινε πολύ καλύτερα από το Inception (πηγαίνοντας τόσο μακριά στη γελοιότητα ώστε να αναφέρει πως άλλος γνωστός του είχε ακούσει ότι ο άντρας κάποιας γυναίκας είχε κοιμηθεί στη διάρκεια προβολής του Inception). Ο Wells δημοσίευσε στη συνέχεια και νούμερα που δείχνανε ότι το Salt συγκέντρωνε εξίσου το ενδιαφέρον των θεατών, παρόλο που άνοιγε μια βδομάδα αργότερα. Όταν το Inception άνοιξε, και οι μετρήσεις όλων των υπολοίπων (και η κοινή λογική) δείχνανε πως θα κέρδιζε άνετα και το δεύτερο σαββατοκύριακο, ο Wells έβγαλε, σα τελειωτικό χτύπημα, και νέα νούμερα που ισχυρίζονταν ότι "αυξήθηκε κατακόρυφα" το ενδιαφέρον για το Salt (αυτό που ήταν ήδη από βδομάδες σε επίπεδα Inception, φυσικά).
Όλο αυτό το διάστημα, τα νούμερα και τις "αναλύσεις" του Wells (και ακόμα και συγκεκριμένα σχόλια επισκεπτών) τα επαναλάμβαναν στα φόρα κάτι αμέτρητοι, με θρησκευτική ευλάβεια και ως τα μόνα "επιστημονικά" και "αξιόπιστα". Παράλληλα ο Wells (βαφτισμένος ως guru του box office παρόλο που σταμάτησε πριν καναδυο χρόνια τις συχνές προβλέψεις γιατί βγαίνανε αλλού για αλλού) κάλυπτε το Salt με περισσότερη επιμονή κι από του MTV για το Twilight franchise ("SALT SALT SALT SALT SALT photos of California SALT SALT SALT -For anyone who wanted a quick summary of HE this week", από σχόλιο επισκέπτη). Η επίθεση παραπληροφόρησης είχε αποτελέσματα σε μερίδα των κριτικών, ειδικά σε αυτούς της Νέας Υόρκης που έθαψαν το Inception ως μη αρκετά εγκεφαλικό και βρήκαν ευκαιρία να αποθεώσουν παράλληλα την ανεγκεφαλιά, όπως μπορείς να δεις και μόνος σου στις πρώτες κριτικές του ντοματόμετρου. Όμως δεν πέρασε και πολύ (η παραπληροφόρηση) στο κοινό που πάει σινεμά, σε αντίθεση με το Paranormal Activity που χρειάζονταν μια κάποια αυθυποβολή για να το εκτιμήσεις (ή να το "εκτιμήσεις") το Salt ήταν χολιγουντιανό προϊόν από τη φύση του εύκολο στο μέτρημα, τουλάχιστο για συνειδητοποιημένους καταναλωτές, τους κάτω των 25 που επισκέπτονται και τακτικά τις αίθουσες (το 60% των θεατών του Αλατιού αποδείχτηκε πάνω των 25). Πράγματα και κατεβατά που όπως και να τα διαβάσεις, μια ελπίδα για τον κινηματογράφο τη δείχνουν, εξίσου καθαρά με το ποιοί θα καούν στη κόλαση.
Όλο αυτό το διάστημα, τα νούμερα και τις "αναλύσεις" του Wells (και ακόμα και συγκεκριμένα σχόλια επισκεπτών) τα επαναλάμβαναν στα φόρα κάτι αμέτρητοι, με θρησκευτική ευλάβεια και ως τα μόνα "επιστημονικά" και "αξιόπιστα". Παράλληλα ο Wells (βαφτισμένος ως guru του box office παρόλο που σταμάτησε πριν καναδυο χρόνια τις συχνές προβλέψεις γιατί βγαίνανε αλλού για αλλού) κάλυπτε το Salt με περισσότερη επιμονή κι από του MTV για το Twilight franchise ("SALT SALT SALT SALT SALT photos of California SALT SALT SALT -For anyone who wanted a quick summary of HE this week", από σχόλιο επισκέπτη). Η επίθεση παραπληροφόρησης είχε αποτελέσματα σε μερίδα των κριτικών, ειδικά σε αυτούς της Νέας Υόρκης που έθαψαν το Inception ως μη αρκετά εγκεφαλικό και βρήκαν ευκαιρία να αποθεώσουν παράλληλα την ανεγκεφαλιά, όπως μπορείς να δεις και μόνος σου στις πρώτες κριτικές του ντοματόμετρου. Όμως δεν πέρασε και πολύ (η παραπληροφόρηση) στο κοινό που πάει σινεμά, σε αντίθεση με το Paranormal Activity που χρειάζονταν μια κάποια αυθυποβολή για να το εκτιμήσεις (ή να το "εκτιμήσεις") το Salt ήταν χολιγουντιανό προϊόν από τη φύση του εύκολο στο μέτρημα, τουλάχιστο για συνειδητοποιημένους καταναλωτές, τους κάτω των 25 που επισκέπτονται και τακτικά τις αίθουσες (το 60% των θεατών του Αλατιού αποδείχτηκε πάνω των 25). Πράγματα και κατεβατά που όπως και να τα διαβάσεις, μια ελπίδα για τον κινηματογράφο τη δείχνουν, εξίσου καθαρά με το ποιοί θα καούν στη κόλαση.
Όπως και να 'χει, το Salt υποτίθεται πως ήταν η μεγαλύτερη καλοκαιρινή ταινία της Sony, αλλά δε θα πλησιάσει τις εισπράξεις ούτε του Karate Kid (2010) ούτε των Grown Ups (2010) του studio. Γενικότερα, σε ένα αμερικάνικο καλοκαίρι καθαρά οικογενειακό όπως ξαναματάπαμε, οι τελευταίες τέτοιες (οικογενειακές) ταινίες.. βαστάνε γερά ανεξαρτήτως ποιότητας, και ακόμα και ο Sorcerer's Apprentice (2010) έγραψε πτώση όχι τόσο μεγάλη όσο θα περίμενες από το άνοιγμά του (-45%). Στις ανεξάρτητες διανομές, που αποτέλεσαν τη δεύτερη (μετά το Inception) ελπιδοφόρα ιστορία του καλοκαιριού, το Life During Wartime (2009) του Todd Solondz άνοιξε με $30,750 στις προβολές του στο IFC Center παρουσία του σκηνοθέτη, ενώ το The Kids are All Right (2010) μάζεψε πάνω από $2μισι εκατομμύρια, επεκτείνοντας σε διακόσιες τις ακόμα προφανώς περιορισμένες τοποθεσίες προβολής του.
(Όλα τα νούμερα βασίζονται στις προβλέψεις των studio για τις κυριακάτικες εισπράξεις τους)
Posted by cheaplog to Movies For The Masses at 2:45 PM, July 26, 2010
