Ο/Η
verbal άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "
Νύχτες Πρεμιέρας 2009: Το Πρόγραμμα":
Νύχτες Πρεμιέρας 2009: The story so far 
Έχοντας χτυπήσει ανεπίσημα ρεκόρ προπώλησης στην πρώτη μέρα λειτουργίας των ταμείων του, το φεστιβάλ άνοιξε με το γλυκύτατα και συμπαθέστατα μέτριο
An Education και συνέχισε να κόβει εισιτήρια που η διοργάνωση είναι προφανώς αρκετά understaffed και αμηχανογράφητη για να μην προλαβαίνει να τα μετρήσει και να τα συγκρίνει με περασμένες χρονιές, αλλά έχουν κάνει τουλάχιστον τους υπεύθυνους του Δαναού να κάνουν κωλοτούμπες απ' τη χαρά τους, μετρώντας μάλλον, αλλά όχι σίγουρα, τα περισσότερα sold out και προπωλήσεις και sold out από προπωλήσεις που έχουν μετρήσει ποτέ, ενώ χαρούμενα δείχνουν και τα κορίτσια του Αττικοαπόλλωνα, από μια προσέλευση που σίγουρα σβήνει τη χλιαρόθερμη
περσινή και
προπέρσινη ανταπόκριση του κοινού, αλλά κανείς δεν ξέρει πόσο πίσω πρέπει να πάει για να βρει μέγεθος συγκρίσιμο.
Εντός των αιθουσών που γεμίζουν, τα
τεχνικά προβλήματα που προκάλεσαν καθυστέρηση κι αναστάτωση ("τα λεφτά μας πίσω" κλπ) στην προβολή του
Χειρόγραφου της Σαραγόσα (λόγω... προβληματικού αρχείου υποτίτλων), το ανεξήγητα υπερμεγέθες διάλειμμα στην προβολή του
Taking Woodstock και το πίσω αριστερά ηχείο του Απόλλωνα που παρέδωσε πνεύμα την Πέμπτη περιμένοντας το πίσω δεξιά να κάνει το ίδιο την Παρασκευή, είναι μονάχα ενδεικτικές των αναποδιών της διοργάνωσης, και μάλλον όχι τόσο σοβαρές, όσο οι ακυρώσεις προβολών που περνάνε χωρίς να ανακοινωθούν πουθενά ιδιαίτερα , αλλά δεν παύουν να είναι δέντρα που πέφτουν κι ας μην είναι κανείς τριγύρω να τα ακούσει.
Απ' τις ίδιες τις ταινίες, χθες βράδι το
Fish Tank και το
Moon που ακολούθησε, ήταν οι πρώτες που κατάφεραν στ' αλήθεια να πλασαριστούν ως δυνατοί τίτλοι και τουλάχιστον οι δυνατότεροι στις κατηγορίες τους (Πρεμιέρες και Διεθνές Διαγωνιστικό, αντίστοιχα), ενώ το
J' Accuse του
Greenaway απογοήτευσε (κυρίως λόγω παρανόησης ως προς του περί τίνος επρόκειτο, πράγμα που συνήθως συμβαίνει αν βασιστείς σ' αυτά που λένε τα blurbs του προγράμματος για τις ταινίες του Φεστιβάλ), σε σύγκριση τουλάχιστον με την επιβλητική, τεατράλε παρουσία του δημιουργού του, που χάρισε στο κοινό της προβολής κάτι που φάνηκε ως η πιο πορωτική warm-up παρουσίαση ταινίας του φεστιβάλ.
Δες/Κρύψε τo υπόλοιπο κείμενοΤο χάρισμά του στην υπνωτιστική ρυθμική απαγγελία είχε εκμεταλλευτεί το πρωινό της Κυριακής ο
Greenaway για να μαγεύσει και το (τιθασευμένο από σεκιουριτάδες που μοιάζαν να βγήκαν από μπουζουκτσίδικο των 80s) κοινό του κατάμεστου Ιανού και να απαγγείλει τα αιρετικά αντικινηματογραφικά οράματά του για ένα σινεμά που δεν θα χαραμίζεται στην αίθουσα και δεν θα καταδυναστεύεται απ' την τυραννία του σεναρίου, τις ανεπάρκειες των ηθοποιών και τα σύνορα του κάδρου, αλλά θα παίρνει τους δρόμους εν είδη παραφουσκωμένου video installation.
Οι επαναστατικές ιδέες του και η δυσανάλογα απογοητευτική εφαρμογή τους απ' τον
Greenaway, ήταν ωστόσο μια ευχάριστη αλλαγή απ' την παρουσίαση του
Zbigniew Rybczynski, που, στο masterclass του μια μέρα πριν, δεν είχε παρά μερικά ενδιαφέροντα concept να πασπαλίσει πάνω απ' τις συνομωσιολογικές ιστορίες κατατρεγμένου οραματιστή του οποίου η σημαντικότητα δεν αναγνωρίζεται γιατί την μπλοκάρει το βιομηχανικό σύμπλεγμα.
Ενώ τα πράγματα ετοιμάζονται για το σημερινό debate στον Ιανό στις 12, που θα έχει Έλληνες κινηματογραφιστές να σκίζουν τα ρούχα τους σε live αναμέτρηση με τα κλισέ και τις ξύλινες παπάρες πολιτικών κοστουμιών όλων των αποχρώσεων, πλέον ανάμεσά μας κυκλοφορούν ο
Jorgen Leth που ήρθε χθες στην Αθήνα να παραλάβει τιμητική πλακέτα στην προβολή του
En forårsdag i Helvede / A Sunday in Hell (1976), αλλά θα πρέπει να περιμένει μέχρι απόψε στις 18.00 την προβολή του
De Fem Benspænd / The Five Obstructions (2003) στο Δαναό 1, μπας και μαζευτούν περισσότεροι μάρτυρες, αλλά και ο τιμώμενος ως η φετινή ανακάλυψη της διοργάνωσης,
Sion Sono, που θα παρουσιάσει όσες προβολές ταινιών του έμειναν, ξεκινώντας απ' το
Exte απόψε στις 22.45, επίσης στο Δαναό 1.
Η
Στρέλλα είναι βέβαια το hot ticket της βραδιάς, που με την επίσημη πρεμιέρα της, θα ξεκινήσει κι επίσημα το χορό των προβολών των ελληνικών ταινιών, που στήνει για πρώτη φορά το
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας, με μεγαλύτερη πρόκληση, όπως αποδείχθηκε, να καταφέρουν να διαθέσουν και μερικές θέσεις για το κοινό, μπας και ισορροπήσουν τη γιγαντιαία ποσόστωση εισιτηρίων προκρατημένων για συντελεστές, διανομείς, παραγωγούς και παρατρεχάμενους, ποσόστωση που κάνει ακόμα και το Αττικόν να μοιάζει... Δαναός 2.
Ανάρτηση από τον/τη verbal στο Movies For The Masses τη 10:43 πμ, Σεπτέμβριος 21, 2009
