Ο/Η proserpina άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "50 διπλές προσκλήσεις Χωρίς Κρατήσεις":
Χτες είδα την avant premiere του No reservations, thanks to this blog, καθώς όμως, ευτυχώς ή δυστυχώς, είχα δει και τη γερμανική ταινία στην οποία αυτή βασίστηκε, πήγα εφοδιασμένη με μπλοκάκι χωρισμένο σε στήλες: Μαρτίνα vs Καθριν, Σέρτζιο vs Ααρον κλπ
Λοιπόν, σχετικά με τη σύγκριση που λέγαμε (και να μη δω γκριμάτσες, you asked for it, after all), η Κάθριν φυσικά ούτε που ακούμπησε τη Μαρτίνα, ο Άαρον, προς μεγάλη μου έκπληξη, ξεπέρασε τον Σέρτζιο, και η μικρή γερμανίδα ήταν καλύτερη της αμερικανίδας, αν και η τελευταία είχε κάπως μεγαλύτερο ρόλο εδω. Η μουσική είχε κρατήσει ενα χαρακτηριστικό κομμάτι της γερμανικής ταινίας (εκεί που μαγειρεύουν στην κουζίνα του εστιατορίου) και ταίριαζε απόλυτα, και γενικά ο Γκλας έκανε λίγη δουλειά, αλλά ωραία.
Παρόλο που στις σκηνές που ήταν ολόιδιες με τη γερμανική γκρίνιαζα ("πωωω, ολόιδια την έκαναν") και στις σκηνές που ήταν διαφορετικές πάλι γκρίνιαζα ("πωω, πως την έκαναν έτσι την ταινία") τολμώ να πω οτι αυτή η ταινία μου φάνηκε πιο κοντά σε μένα, σε αντιπαράθεση με τη γερμανική η οποία ήταν λίγο παγωμένη γενικώς (που κατάντησα, εγώ, που η αγαπημένη μου ταινία είναι η Νοσταλγία του Ταρκόφσκυ, να υποστηρίζω χολυγουντιανές παραγωγές έναντι ευρωπαϊκών, τς τς τς)
Σε τελική ανάλυση όμως, και λαμβάνοντας υπόψη το τέλος το οποίο το κατακρεούργησαν λίγο (και το έκαναν happy end βεβαίως βεβαίως, καθώς ο πατέρας της μικρής δεν εμφανίστηκε ποτέ και όλα μέλι γάλα) θα ξαναγυρίσω στην αρχική μου εντύπωση: το Bella Martha είναι ανώτερο του No reservations.-
(και όποιος το διάβασε όλο αυτό, είναι ήρωας)
Ανάρτηση από τον/τη proserpina στο Movies For The Masses τη 2:32 μμ, Σεπτέμβριος 26, 2007
