Με ένα σποτάκι διάρκειας ενός λεπτού, προφανώς κομμένο για τη τηλεόραση --κομπλέ, με ακουστικό cover του Sea of Love από το ακόμα hip soundtrack της Juno (2007), ανάλογο κόψιμο με έμφαση στη 50s ατμόσφαιρα, ανύπαρκτους διαλόγους, και βουτιά στην ω τόσο γνωστή οικιακή βαρεμάρα και τα επακόλουθα ξεσπάσματα--, σποτάκι το οποίο η Anne Thompson παρουσίασε αποκλειστικά --και ως trailer αλλά συγχωρεμένη φυσικά--, ξεκίνησε τη προηγούμενη βδομάδα η έξοδος στο φως του Revolutionary Road (2008). Που συνεχίστηκε, με αναβαθμισμένη σελίδα και επίσημα screenings το σαββατοκύριακο, και με άδεια δημοσίευσης κριτικών από χτες. Κριτικές που στα trades βγήκαν σχετικά πιο συγκρατημένες από τις υπερθετικές που διέρρεαν μέχρι τώρα: ο Todd McCarthy σίγουρα ενθουσιάστηκε για το Variety, για τον Hollywood Reporter o φίλος του verbal, Kirk Honeycutt, βρήκε το φιλμ μάλλον τόσο συλλαβισμένο όσο το σποτάκι (και τουλάχιστο δε περίμενε τιποτάλλο από τον Sam Mendes). Ιστολογώντας για τον Reporter όμως, η Terry Stanley μάλλον συλλαβίζει τη γενικότερη αντίδραση στο "rethinking our five best picture picks [..] teetering on bumping something off and listing Revolutionary Road".
Ανάρτηση από τον/τη cheaplog στο Movies For The Masses τη 1:04 πμ, Νοέμβριος 19, 2008
