Ο/Η verbal άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Μαύρο Λιβάδι (2009): Θεσσαλονικιώτικο promo reel":
Χθες βράδι βρέθηκα επίλεκτος ανάμεσα σε μια χούφτα δημοσιογράφων που βρέθηκαν επίλεκτοι σ' έναν γεμάτο Δαναό για ένα πολύ early preview screening που έκανε ο Βαρδής Μαρινάκης για φίλους, γνωστούς, συντελεστές και συγγενείς του Μαύρου Λιβαδιού (2009?).
Επειδή θα σ' έχει φάει η αγωνία που το μουρμουράμε τόσο καιρό, για να μπορέσεις να περάσεις το καλοκαίρι σου ήσυχος, μάθε πως η ταινία είναι κάπως ζόρικη, γιατί είναι αρκετά σιωπηλή που ταιριάζει με τον όρκο σιωπής που έχει πάρει η ηρωίδα της, και το σενάριό της δεν θα έχανε από λίγο συγύρισμα για να σφίξει και να γίνει πιο έντονο σε σημεία που του λείπει, αλλά εικαστικά, τεχνικά, αισθητικά κι ερμηνευτικά, κρεμάει σαγόνια κανονικά.
Η φωτογραφία της είναι τουλάχιστον υποβλητικιά (έστω κι αν δεν μπορεί να ξεφύγει απ' αυτό το σκοτωμένο άχρωμο που βγάζει το ψηφιακό, το καλύπτει με άποψη στη μισή ταινία τουλάχιστον), οι εικόνες των κάδρων της είναι απ' τα πιο όμορφα πράγματα που θα πέσουν σε οθόνη, και είναι απίστευτα μεθυστική η αίσθηση ομαλής ροής που εμποτίζει στα πλάνα του ο Μαρινάκης, όχι μόνο χάρη στα παναρίσματα που είναι κι αυτά εξαιρετικά, αλλά κυρίως χάρη στην απίστευτη κομψότητα και την αίσθηση συγχρονισμού, με την οποία καταφέρνει να χορογραφεί την κίνηση, ιδίως στις κοσμοβριθείς σκηνές, συντονίζοντας ηθοποιούς, κομπάρσους και κάμερα με τέτοια ανάλαφρη άνεση που είναι ν' αναρωτιέσαι πώς είναι δυνατόν να είναι η πρώτη του μεγάλου μήκους δουλειά.
Για την ώρα η ταινία δεν έχει κλείσει διανομή και ένας απ' τους εκπροσώπους της (διανομής) που πέτυχα, ήταν μάλλον βέβαιος ότι δύσκολα θα βρει (η ταινία διανομή, συγκεντρώσου), οπότε μην κρατάς την αναπνοή σου για το πότε θα την δεις στις αίθουσες. Όσο για το Νοέμβρη, ο Μαρινάκης ήταν ένας απ' τους σκηνοθέτες που είχαν συμπεριληφθεί στο αφιέρωμα Generation: Next του περσινού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και θα ήταν φυσικό το Μαύρο Λιβάδι να το θεωρούσε δεδομένο κανείς να το δει ως ελληνική συμμετοχή στο Διεθνές Τμήμα του φετινού, αλλά ο σκηνοθέτης ήταν ένας απ' τους πρώτους που συμμετείχαν στο εμπάργκο κατά των Κρατικών κι επιμένει μέχρι σήμερα να λέει ότι αν ο Σαμαράς δεν ψηφίσει κάποιο καλύτερο νόμο, ο Μαρινάκης δε στέλνει ούτε καρέ στη Σαλονίκη.
Αλλά, όπως λέγαμε και πριν καμιά βδομάδα, αυτό μπορεί να σου βγει και σε καλό, γιατί απ' ότι ακούω οι Νύχτες Πρεμιέρας έχουν ήδη αρχίσει να του κάνουν σκληρό κόρτε.
Ανάρτηση από τον/τη verbal στο Movies For The Masses τη 11:25 μμ, Ιούνιος 30, 2009
Tuesday, June 30, 2009
[Movies For The Masses] Νέο σχόλιο για το Transformers: Revenge of the Fallen (2009).
Ο/Η verbal άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Transformers: Revenge of the Fallen (2009)":
Διπλασιάζοντας σχεδόν την περσινή τους επίδοση ανοίγματος, που ήταν στις 32 χιλ. σε 40 αίθουσες στην Αθήνα και 49 χιλ. πανελλαδικά, οι Transformers στην Εκδίκηση των Ηττημένων μάζεψαν 47 χιλιάδες Αθηναίους σε 38 αίθουσες, για ένα συνολάκι 72,4 χιλιάδων θεατών πανελλαδικά, νούμερο που μπορεί να μην είναι ιδιαίτερα εκρηκτικό (7ο καλύτερο άνοιγμα της χρονιάς, μετά βίας πάνω απ' το My Life in Ruins που είχε ανοίξει στις 72 χιλ. και κάτω απ' τον Wolverine που έκανε πεσκέσι με 73,4 χιλ θεατές), αλλά είχε την σωστή συσπείρωση των χιλίων κάτι θεατών ανά αίθουσα που γενικά πετυχαίνουν όλες οι μπλοκμπαστιερές των πρώτων θέσεων του Box Office και μετά παρασέρνονται προς τα πάνω ή προς τα κάτω ανάλογα με το πλήθος των αιθουσών.
Κατά τα άλλα, το The Proposal μάζεψε 38.4 χιλ εισιτήρια πανελλαδικά, αλλά όλα σχεδόν αποκλειστικά στην Αθήνα (31.3 χιλ.), οι επιδόσεις των In the Electric Mist και Away we Go αναζητούνται, η Hannah Montana διπλασίασε το άνοιγμά της στο δεκαήμερο φτάνοντας τις 27 χιλ. εισιτήρια σύνολο, το Terminator Salvation μαζεύει κάτι πεντοχίλιαρα και κινείται στα 120 χιλ εισιτήρια, όπως και το Angels & Demons που έχει φτάσει τα 410 χιλ σύνολο και μάλλον θα σταματήσει κάπου προς τα 450.
Γενικότερα, όπως θα 'χεις καταλάβει κι απ' τις ταινίες που βγαίνουν κι απ' τις θέσεις πάρκινγκ που περισσεύουν, τα ντόπια ταμεία μπαίνουν αργά κι αποφασιστικά στην περίοδο της θερινής ραστώνης τους, με μόλις καμιά εικοσαριά καινούριες ταινίες να παίζονται στ' αλήθεια (εκεί που το χειμώνα έχεις γύρω στο διπλάσιο προφανώς), οπότε δεδομένου και του χαμηλού βαθμού ενθουσιαστικότητας που έχουν οι επερχόμενες ταινίες του φετινού ψιλοχοντροψόφιου καλοκαιριού, μην περιμένεις τίποτα ιδιαίτερο να συμβεί πριν το τέλος του Αυγούστου, εκτός κι αν ξεκινήσει καμιά επανάσταση την άλλη βδομάδα ο Bruno.
Ανάρτηση από τον/τη verbal στο Movies For The Masses τη 9:51 μμ, Ιούνιος 30, 2009
Διπλασιάζοντας σχεδόν την περσινή τους επίδοση ανοίγματος, που ήταν στις 32 χιλ. σε 40 αίθουσες στην Αθήνα και 49 χιλ. πανελλαδικά, οι Transformers στην Εκδίκηση των Ηττημένων μάζεψαν 47 χιλιάδες Αθηναίους σε 38 αίθουσες, για ένα συνολάκι 72,4 χιλιάδων θεατών πανελλαδικά, νούμερο που μπορεί να μην είναι ιδιαίτερα εκρηκτικό (7ο καλύτερο άνοιγμα της χρονιάς, μετά βίας πάνω απ' το My Life in Ruins που είχε ανοίξει στις 72 χιλ. και κάτω απ' τον Wolverine που έκανε πεσκέσι με 73,4 χιλ θεατές), αλλά είχε την σωστή συσπείρωση των χιλίων κάτι θεατών ανά αίθουσα που γενικά πετυχαίνουν όλες οι μπλοκμπαστιερές των πρώτων θέσεων του Box Office και μετά παρασέρνονται προς τα πάνω ή προς τα κάτω ανάλογα με το πλήθος των αιθουσών.
Κατά τα άλλα, το The Proposal μάζεψε 38.4 χιλ εισιτήρια πανελλαδικά, αλλά όλα σχεδόν αποκλειστικά στην Αθήνα (31.3 χιλ.), οι επιδόσεις των In the Electric Mist και Away we Go αναζητούνται, η Hannah Montana διπλασίασε το άνοιγμά της στο δεκαήμερο φτάνοντας τις 27 χιλ. εισιτήρια σύνολο, το Terminator Salvation μαζεύει κάτι πεντοχίλιαρα και κινείται στα 120 χιλ εισιτήρια, όπως και το Angels & Demons που έχει φτάσει τα 410 χιλ σύνολο και μάλλον θα σταματήσει κάπου προς τα 450.
Γενικότερα, όπως θα 'χεις καταλάβει κι απ' τις ταινίες που βγαίνουν κι απ' τις θέσεις πάρκινγκ που περισσεύουν, τα ντόπια ταμεία μπαίνουν αργά κι αποφασιστικά στην περίοδο της θερινής ραστώνης τους, με μόλις καμιά εικοσαριά καινούριες ταινίες να παίζονται στ' αλήθεια (εκεί που το χειμώνα έχεις γύρω στο διπλάσιο προφανώς), οπότε δεδομένου και του χαμηλού βαθμού ενθουσιαστικότητας που έχουν οι επερχόμενες ταινίες του φετινού ψιλοχοντροψόφιου καλοκαιριού, μην περιμένεις τίποτα ιδιαίτερο να συμβεί πριν το τέλος του Αυγούστου, εκτός κι αν ξεκινήσει καμιά επανάσταση την άλλη βδομάδα ο Bruno.
Ανάρτηση από τον/τη verbal στο Movies For The Masses τη 9:51 μμ, Ιούνιος 30, 2009
[Movies For The Masses] Νέο σχόλιο για το Νύχτες Πρεμιέρας 2008: Τα βραβεία.
Ο/Η verbal άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Νύχτες Πρεμιέρας 2008: Τα βραβεία":
Έτσι για να κλείσουμε το θέμα μιας και το 'χαμε ανοίξει για πρώτη φορά φέτος και μάλλον κατά λάθος, η 2η διοργάνωση του 48 Hour Film Project, ολοκληρώθηκε προχθές με την επικών προδιαγραφών τελευταία μέρα του στο Παλάς, που κορυφώθηκε με την «λυπηρή τελετή απονομής», όπως την περιγράφει ο διαγωνιζόμενος Άλκης Σδούγκος, που μάς αναφέρει ότι, «η συντριπτική πλειοψηφία όσων βρέθηκαν εκεί είχε αγοράσει εισιτήρια στον εξώστη που ήταν τα φθηνότερα [και] αναγκάστηκαν πριν την απονομή να μάς κατεβάσουν όλους κάτω για να γεμίσει στο 1/3 η πλατεία».
Ο Άλκης Σδούγκος, ασχολείται με την παραγωγή στην εταιρία ART Productions, την οποία και εκπροσώπησε στο φετινό 48 HFP, και ήταν απ' τους λίγους παρόντες στην τελετή απονομής. Aπό τις ομάδες που έλαβαν μέρος, «παραβρέθηκαν οι λιγοστές που ήταν υποψήφιες για κάποια κατηγορία», σε μια βραδιά όπου «η ανογρανωσιά ήταν απίστευτη, έπεφταν λάθος βίντεο ή αργούσαν» και «οι απονεμητές δεν ήξεραν πως να φύγουν από τη σκηνή». Μπορείς, άρα, να πεις, ότι στην ανεπάρκεια του στησίματος η διοργάνωση στην δευτερη απόπειρά της ήταν συνεπής, όπως φαίνεται να ήταν και στις ευκαιρίες στους νέους και την αποκόλληση από κλίκες που ευαγγελίζεται.
Σε ανταλλαγή επιστολών με τον γενικό δερβέναγα του 48HFP, Francesco Vitali, ο Σδούγκος αναφέρεται στο πώς «το 48 δε μπόρεσε να ξεφύγει από τη λογική να μοιράζει τα βραβεία σε 3 - 4 μεγάλες εταιρίες παραγωγής και όχι σε νέους κινηματογραφιστές με ψυχή και ταλέντο» και συνεχίζει λέγοντας ότι «ήταν λυπηρό να βλέπεις να απονέμονται βραβεία σε ομάδες [...] που ό,τι είχαν να πουν ήταν με βρισιές [...] να βλέπεις 22 βραβεία να απονέμονται όχι σε 60 διαγωνιζόμενες ταινίες, όχι σε 50», αλλά, «με ελάχιστες εξαιρέσεις σε 3 με 4», η πιο κερδισμένη απ' τις οποίες, ήταν η ταινία που σπονσοράρισε η, εδραιωμένη εδώ και χρόνια στο χώρο της παραγωγής διαφημιστικών, βιντεοκλίπ και λοιπών κατά παραγγελίαν εμπορικών μικρού μήκους δουλειών, εταιρία παραγωγής STEFI.
Φυσικά ο Βιτάλης απορρίπτει κάθε είδους συμπάθεια προς εταιρίες και μοιράζεται μια σπιθαμή σοφίας λέγοντας ότι «to festival afto einai anikto se epaggelmaties ke erasitexnes. o kaliteros ke o pio organomenos kerdizei. Opos akrivos ke stin zoi» κι ύστερα, αντί να το υπερασπιστεί και να υπονοήσει ότι υπάρχει λόγος που οι ερασιτέχνες δεν έχουν γίνει επαγγελματίες, κάνει κωλοτούμπα λέγοντας ότι «ποτέ καμία εταιρία STEFI S.A, δεν συμμετείχε στο φεστιβάλ» και «το ότι μία ομάδα έλαβε τον εξοπλισμό και την υποστήριξη την τεχνική από την συγκεκριμένη εταιρία, αυτό δεν καθιστά την STEFI συμμετέχοντα του διαγωνισμού», που είναι σα να λες πως τα παγωτά της Algida δεν έχουν καμία σχέση με τη Nestle, κι ας έχει τη στάμπα της στις συσκευασίες.
Όπως είχε «καθαρή αναφορά της εταιρίας στους τίτλους τέλους», σύμφωνα πάλι με τον Σδούγκο, η ταινία της ομάδας Blind Mice που με... τον εξοπλισμό της STEFI, πήρε 9 απ' τα 20 βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Καλύτερης Ταινίας. Η ομάδα Oniroksis, πήρε 2 βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Runner Up καλύτερης ταινίας, ενώ δεύτερη Runner Up ταινία βγήκε η συμμετοχή της ομάδας Oxymoron του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου.
«Φωτεινή εξαίρεση» για τον άτυπο ανταποκριτή μας, ήταν «το βραβείο κοινού που πήγε σε μια ανεξάρτητη φρέσκια ομάδα νέων παιδιών που έκαναν μια πολύ καλή βουβή ταινία», αλλά προφανώς το highlight της βραδιάς, ήταν τρία βραβεία που «δόθηκαν παράξενα σε μια άγνωστης προέλευσης ομάδα [την AKYRA], που ενώ έκανε το προεραιτικό θέμα του MEGA, όταν το κανάλι τους ανέβασε στο βήμα να τους δώσει το βραβείο είπαν 'γαμιέται το μέγκα', στο επόμενο βραβείο είπαν 'γαμιέται το μέγκα, η Ελληνική Αστυνομία και το Παλλάς που είναι ακριβό'» κι όταν ανέβηκαν να πάρουν το τρίτο «το κοινό απο κάτω φώναζε 'πες μας ποιος γαμιέται τώρα'». Που υποθέτω θα μπορούσε να είναι και το σλόγκαν για το 48 στην επόμενη διοργάνωσή του.
Ανάρτηση από τον/τη verbal στο Movies For The Masses τη 8:38 μμ, Ιούνιος 30, 2009
Έτσι για να κλείσουμε το θέμα μιας και το 'χαμε ανοίξει για πρώτη φορά φέτος και μάλλον κατά λάθος, η 2η διοργάνωση του 48 Hour Film Project, ολοκληρώθηκε προχθές με την επικών προδιαγραφών τελευταία μέρα του στο Παλάς, που κορυφώθηκε με την «λυπηρή τελετή απονομής», όπως την περιγράφει ο διαγωνιζόμενος Άλκης Σδούγκος, που μάς αναφέρει ότι, «η συντριπτική πλειοψηφία όσων βρέθηκαν εκεί είχε αγοράσει εισιτήρια στον εξώστη που ήταν τα φθηνότερα [και] αναγκάστηκαν πριν την απονομή να μάς κατεβάσουν όλους κάτω για να γεμίσει στο 1/3 η πλατεία».
Ο Άλκης Σδούγκος, ασχολείται με την παραγωγή στην εταιρία ART Productions, την οποία και εκπροσώπησε στο φετινό 48 HFP, και ήταν απ' τους λίγους παρόντες στην τελετή απονομής. Aπό τις ομάδες που έλαβαν μέρος, «παραβρέθηκαν οι λιγοστές που ήταν υποψήφιες για κάποια κατηγορία», σε μια βραδιά όπου «η ανογρανωσιά ήταν απίστευτη, έπεφταν λάθος βίντεο ή αργούσαν» και «οι απονεμητές δεν ήξεραν πως να φύγουν από τη σκηνή». Μπορείς, άρα, να πεις, ότι στην ανεπάρκεια του στησίματος η διοργάνωση στην δευτερη απόπειρά της ήταν συνεπής, όπως φαίνεται να ήταν και στις ευκαιρίες στους νέους και την αποκόλληση από κλίκες που ευαγγελίζεται.
Σε ανταλλαγή επιστολών με τον γενικό δερβέναγα του 48HFP, Francesco Vitali, ο Σδούγκος αναφέρεται στο πώς «το 48 δε μπόρεσε να ξεφύγει από τη λογική να μοιράζει τα βραβεία σε 3 - 4 μεγάλες εταιρίες παραγωγής και όχι σε νέους κινηματογραφιστές με ψυχή και ταλέντο» και συνεχίζει λέγοντας ότι «ήταν λυπηρό να βλέπεις να απονέμονται βραβεία σε ομάδες [...] που ό,τι είχαν να πουν ήταν με βρισιές [...] να βλέπεις 22 βραβεία να απονέμονται όχι σε 60 διαγωνιζόμενες ταινίες, όχι σε 50», αλλά, «με ελάχιστες εξαιρέσεις σε 3 με 4», η πιο κερδισμένη απ' τις οποίες, ήταν η ταινία που σπονσοράρισε η, εδραιωμένη εδώ και χρόνια στο χώρο της παραγωγής διαφημιστικών, βιντεοκλίπ και λοιπών κατά παραγγελίαν εμπορικών μικρού μήκους δουλειών, εταιρία παραγωγής STEFI.
Φυσικά ο Βιτάλης απορρίπτει κάθε είδους συμπάθεια προς εταιρίες και μοιράζεται μια σπιθαμή σοφίας λέγοντας ότι «to festival afto einai anikto se epaggelmaties ke erasitexnes. o kaliteros ke o pio organomenos kerdizei. Opos akrivos ke stin zoi» κι ύστερα, αντί να το υπερασπιστεί και να υπονοήσει ότι υπάρχει λόγος που οι ερασιτέχνες δεν έχουν γίνει επαγγελματίες, κάνει κωλοτούμπα λέγοντας ότι «ποτέ καμία εταιρία STEFI S.A, δεν συμμετείχε στο φεστιβάλ» και «το ότι μία ομάδα έλαβε τον εξοπλισμό και την υποστήριξη την τεχνική από την συγκεκριμένη εταιρία, αυτό δεν καθιστά την STEFI συμμετέχοντα του διαγωνισμού», που είναι σα να λες πως τα παγωτά της Algida δεν έχουν καμία σχέση με τη Nestle, κι ας έχει τη στάμπα της στις συσκευασίες.
Όπως είχε «καθαρή αναφορά της εταιρίας στους τίτλους τέλους», σύμφωνα πάλι με τον Σδούγκο, η ταινία της ομάδας Blind Mice που με... τον εξοπλισμό της STEFI, πήρε 9 απ' τα 20 βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Καλύτερης Ταινίας. Η ομάδα Oniroksis, πήρε 2 βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Runner Up καλύτερης ταινίας, ενώ δεύτερη Runner Up ταινία βγήκε η συμμετοχή της ομάδας Oxymoron του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου.
«Φωτεινή εξαίρεση» για τον άτυπο ανταποκριτή μας, ήταν «το βραβείο κοινού που πήγε σε μια ανεξάρτητη φρέσκια ομάδα νέων παιδιών που έκαναν μια πολύ καλή βουβή ταινία», αλλά προφανώς το highlight της βραδιάς, ήταν τρία βραβεία που «δόθηκαν παράξενα σε μια άγνωστης προέλευσης ομάδα [την AKYRA], που ενώ έκανε το προεραιτικό θέμα του MEGA, όταν το κανάλι τους ανέβασε στο βήμα να τους δώσει το βραβείο είπαν 'γαμιέται το μέγκα', στο επόμενο βραβείο είπαν 'γαμιέται το μέγκα, η Ελληνική Αστυνομία και το Παλλάς που είναι ακριβό'» κι όταν ανέβηκαν να πάρουν το τρίτο «το κοινό απο κάτω φώναζε 'πες μας ποιος γαμιέται τώρα'». Που υποθέτω θα μπορούσε να είναι και το σλόγκαν για το 48 στην επόμενη διοργάνωσή του.
Ανάρτηση από τον/τη verbal στο Movies For The Masses τη 8:38 μμ, Ιούνιος 30, 2009
[Movies For The Masses] Νέο σχόλιο για το GI Joe: The Rise of Cobra (2009): Αμερικάνικο trai....
Ο/Η cheaplog άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "GI Joe: The Rise of Cobra (2009): Αμερικάνικο trai...":
Κατά τις δέκα του μήνα, ο πάντα αξιόπιστος ανώνυμος του internet κυκλοφόρησε μια βρόμα που περιληπτικά έλεγε ότι το GI Joe (2009) είναι η χειρότερη ταινία στην ιστορία της Paramount και ο Stephen Sommers απολύθηκε. Άμεσα η ιστορία αντιγράφτηκε παντού, ωστόσο ήταν τόσο τέρας (ειδικά αν έχεις σχέση με τη βιομηχανία ή έστω ξέρεις κατά που πέφτει το IMDb) που ήταν και αδύνατο να φουσκωθεί άλλο, με αποτέλεσμα να ξεφουσκώνει όσο διαδίδονταν, μέχρι να διαψευστεί.
Το μόνο που έμεινε δέκα μέρες μετά ήταν πως ο Sommers έχει και final cut από πάνω, και πως ο Don Murphy, στα boards του οποίου έγινε η "αποκάλυψη", καταφέρνει μαγικά να τον σκυλοβρίζουν οι σκηνοθέτες των μεταφορών που διαπραγματεύτηκε για τις περιουσίες της Hasbro (Transformers, GI Joe). Παρολαυτά, μάλλον απρογραμμάτιστα και ανεπίσημα, άρχισε να κυκλοφορεί στο YouTube ένα δεύτερο τρέιλερ για τη ταινία. Σε συσκευασία τίζερ, ξεφορτώνεται την υποχρεωτική για τη μεγαλύτερη διάρκεια προσποίηση πλοκής, προσθέτει καναδυο αστεία που πραγματικά έλειπαν από τα προηγούμενα βίντεο, και ξεκαθαρίζει ότι ο σκηνοθέτης της Μούμιας(1999) προσλήφθηκε για να κάνει μια ταινία που θα έκανε ο σκηνοθέτης της Μούμιας. Μερικές μέρες αργότερα, τη προηγούμενη βδομάδα, το τρέιλερ εμφανίστηκε και στο Yahoo! Movies αλλά ακόμα να παίξει στην επίσημη σελίδα.
Ανάρτηση από τον/τη cheaplog στο Movies For The Masses τη 8:48 πμ, Ιούνιος 30, 2009
Κατά τις δέκα του μήνα, ο πάντα αξιόπιστος ανώνυμος του internet κυκλοφόρησε μια βρόμα που περιληπτικά έλεγε ότι το GI Joe (2009) είναι η χειρότερη ταινία στην ιστορία της Paramount και ο Stephen Sommers απολύθηκε. Άμεσα η ιστορία αντιγράφτηκε παντού, ωστόσο ήταν τόσο τέρας (ειδικά αν έχεις σχέση με τη βιομηχανία ή έστω ξέρεις κατά που πέφτει το IMDb) που ήταν και αδύνατο να φουσκωθεί άλλο, με αποτέλεσμα να ξεφουσκώνει όσο διαδίδονταν, μέχρι να διαψευστεί.
Το μόνο που έμεινε δέκα μέρες μετά ήταν πως ο Sommers έχει και final cut από πάνω, και πως ο Don Murphy, στα boards του οποίου έγινε η "αποκάλυψη", καταφέρνει μαγικά να τον σκυλοβρίζουν οι σκηνοθέτες των μεταφορών που διαπραγματεύτηκε για τις περιουσίες της Hasbro (Transformers, GI Joe). Παρολαυτά, μάλλον απρογραμμάτιστα και ανεπίσημα, άρχισε να κυκλοφορεί στο YouTube ένα δεύτερο τρέιλερ για τη ταινία. Σε συσκευασία τίζερ, ξεφορτώνεται την υποχρεωτική για τη μεγαλύτερη διάρκεια προσποίηση πλοκής, προσθέτει καναδυο αστεία που πραγματικά έλειπαν από τα προηγούμενα βίντεο, και ξεκαθαρίζει ότι ο σκηνοθέτης της Μούμιας(1999) προσλήφθηκε για να κάνει μια ταινία που θα έκανε ο σκηνοθέτης της Μούμιας. Μερικές μέρες αργότερα, τη προηγούμενη βδομάδα, το τρέιλερ εμφανίστηκε και στο Yahoo! Movies αλλά ακόμα να παίξει στην επίσημη σελίδα.
Ανάρτηση από τον/τη cheaplog στο Movies For The Masses τη 8:48 πμ, Ιούνιος 30, 2009
Subscribe to:
Posts (Atom)