Ο/Η verbal άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Μαύρο Λιβάδι (2009): Θεσσαλονικιώτικο promo reel":
Χθες βράδι βρέθηκα επίλεκτος ανάμεσα σε μια χούφτα δημοσιογράφων που βρέθηκαν επίλεκτοι σ' έναν γεμάτο Δαναό για ένα πολύ early preview screening που έκανε ο Βαρδής Μαρινάκης για φίλους, γνωστούς, συντελεστές και συγγενείς του Μαύρου Λιβαδιού (2009?).
Επειδή θα σ' έχει φάει η αγωνία που το μουρμουράμε τόσο καιρό, για να μπορέσεις να περάσεις το καλοκαίρι σου ήσυχος, μάθε πως η ταινία είναι κάπως ζόρικη, γιατί είναι αρκετά σιωπηλή που ταιριάζει με τον όρκο σιωπής που έχει πάρει η ηρωίδα της, και το σενάριό της δεν θα έχανε από λίγο συγύρισμα για να σφίξει και να γίνει πιο έντονο σε σημεία που του λείπει, αλλά εικαστικά, τεχνικά, αισθητικά κι ερμηνευτικά, κρεμάει σαγόνια κανονικά.
Η φωτογραφία της είναι τουλάχιστον υποβλητικιά (έστω κι αν δεν μπορεί να ξεφύγει απ' αυτό το σκοτωμένο άχρωμο που βγάζει το ψηφιακό, το καλύπτει με άποψη στη μισή ταινία τουλάχιστον), οι εικόνες των κάδρων της είναι απ' τα πιο όμορφα πράγματα που θα πέσουν σε οθόνη, και είναι απίστευτα μεθυστική η αίσθηση ομαλής ροής που εμποτίζει στα πλάνα του ο Μαρινάκης, όχι μόνο χάρη στα παναρίσματα που είναι κι αυτά εξαιρετικά, αλλά κυρίως χάρη στην απίστευτη κομψότητα και την αίσθηση συγχρονισμού, με την οποία καταφέρνει να χορογραφεί την κίνηση, ιδίως στις κοσμοβριθείς σκηνές, συντονίζοντας ηθοποιούς, κομπάρσους και κάμερα με τέτοια ανάλαφρη άνεση που είναι ν' αναρωτιέσαι πώς είναι δυνατόν να είναι η πρώτη του μεγάλου μήκους δουλειά.
Για την ώρα η ταινία δεν έχει κλείσει διανομή και ένας απ' τους εκπροσώπους της (διανομής) που πέτυχα, ήταν μάλλον βέβαιος ότι δύσκολα θα βρει (η ταινία διανομή, συγκεντρώσου), οπότε μην κρατάς την αναπνοή σου για το πότε θα την δεις στις αίθουσες. Όσο για το Νοέμβρη, ο Μαρινάκης ήταν ένας απ' τους σκηνοθέτες που είχαν συμπεριληφθεί στο αφιέρωμα Generation: Next του περσινού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και θα ήταν φυσικό το Μαύρο Λιβάδι να το θεωρούσε δεδομένο κανείς να το δει ως ελληνική συμμετοχή στο Διεθνές Τμήμα του φετινού, αλλά ο σκηνοθέτης ήταν ένας απ' τους πρώτους που συμμετείχαν στο εμπάργκο κατά των Κρατικών κι επιμένει μέχρι σήμερα να λέει ότι αν ο Σαμαράς δεν ψηφίσει κάποιο καλύτερο νόμο, ο Μαρινάκης δε στέλνει ούτε καρέ στη Σαλονίκη.
Αλλά, όπως λέγαμε και πριν καμιά βδομάδα, αυτό μπορεί να σου βγει και σε καλό, γιατί απ' ότι ακούω οι Νύχτες Πρεμιέρας έχουν ήδη αρχίσει να του κάνουν σκληρό κόρτε.
Ανάρτηση από τον/τη verbal στο Movies For The Masses τη 11:25 μμ, Ιούνιος 30, 2009
Tuesday, June 30, 2009
[Movies For The Masses] Νέο σχόλιο για το Transformers: Revenge of the Fallen (2009).
Ο/Η verbal άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Transformers: Revenge of the Fallen (2009)":
Διπλασιάζοντας σχεδόν την περσινή τους επίδοση ανοίγματος, που ήταν στις 32 χιλ. σε 40 αίθουσες στην Αθήνα και 49 χιλ. πανελλαδικά, οι Transformers στην Εκδίκηση των Ηττημένων μάζεψαν 47 χιλιάδες Αθηναίους σε 38 αίθουσες, για ένα συνολάκι 72,4 χιλιάδων θεατών πανελλαδικά, νούμερο που μπορεί να μην είναι ιδιαίτερα εκρηκτικό (7ο καλύτερο άνοιγμα της χρονιάς, μετά βίας πάνω απ' το My Life in Ruins που είχε ανοίξει στις 72 χιλ. και κάτω απ' τον Wolverine που έκανε πεσκέσι με 73,4 χιλ θεατές), αλλά είχε την σωστή συσπείρωση των χιλίων κάτι θεατών ανά αίθουσα που γενικά πετυχαίνουν όλες οι μπλοκμπαστιερές των πρώτων θέσεων του Box Office και μετά παρασέρνονται προς τα πάνω ή προς τα κάτω ανάλογα με το πλήθος των αιθουσών.
Κατά τα άλλα, το The Proposal μάζεψε 38.4 χιλ εισιτήρια πανελλαδικά, αλλά όλα σχεδόν αποκλειστικά στην Αθήνα (31.3 χιλ.), οι επιδόσεις των In the Electric Mist και Away we Go αναζητούνται, η Hannah Montana διπλασίασε το άνοιγμά της στο δεκαήμερο φτάνοντας τις 27 χιλ. εισιτήρια σύνολο, το Terminator Salvation μαζεύει κάτι πεντοχίλιαρα και κινείται στα 120 χιλ εισιτήρια, όπως και το Angels & Demons που έχει φτάσει τα 410 χιλ σύνολο και μάλλον θα σταματήσει κάπου προς τα 450.
Γενικότερα, όπως θα 'χεις καταλάβει κι απ' τις ταινίες που βγαίνουν κι απ' τις θέσεις πάρκινγκ που περισσεύουν, τα ντόπια ταμεία μπαίνουν αργά κι αποφασιστικά στην περίοδο της θερινής ραστώνης τους, με μόλις καμιά εικοσαριά καινούριες ταινίες να παίζονται στ' αλήθεια (εκεί που το χειμώνα έχεις γύρω στο διπλάσιο προφανώς), οπότε δεδομένου και του χαμηλού βαθμού ενθουσιαστικότητας που έχουν οι επερχόμενες ταινίες του φετινού ψιλοχοντροψόφιου καλοκαιριού, μην περιμένεις τίποτα ιδιαίτερο να συμβεί πριν το τέλος του Αυγούστου, εκτός κι αν ξεκινήσει καμιά επανάσταση την άλλη βδομάδα ο Bruno.
Ανάρτηση από τον/τη verbal στο Movies For The Masses τη 9:51 μμ, Ιούνιος 30, 2009
Διπλασιάζοντας σχεδόν την περσινή τους επίδοση ανοίγματος, που ήταν στις 32 χιλ. σε 40 αίθουσες στην Αθήνα και 49 χιλ. πανελλαδικά, οι Transformers στην Εκδίκηση των Ηττημένων μάζεψαν 47 χιλιάδες Αθηναίους σε 38 αίθουσες, για ένα συνολάκι 72,4 χιλιάδων θεατών πανελλαδικά, νούμερο που μπορεί να μην είναι ιδιαίτερα εκρηκτικό (7ο καλύτερο άνοιγμα της χρονιάς, μετά βίας πάνω απ' το My Life in Ruins που είχε ανοίξει στις 72 χιλ. και κάτω απ' τον Wolverine που έκανε πεσκέσι με 73,4 χιλ θεατές), αλλά είχε την σωστή συσπείρωση των χιλίων κάτι θεατών ανά αίθουσα που γενικά πετυχαίνουν όλες οι μπλοκμπαστιερές των πρώτων θέσεων του Box Office και μετά παρασέρνονται προς τα πάνω ή προς τα κάτω ανάλογα με το πλήθος των αιθουσών.
Κατά τα άλλα, το The Proposal μάζεψε 38.4 χιλ εισιτήρια πανελλαδικά, αλλά όλα σχεδόν αποκλειστικά στην Αθήνα (31.3 χιλ.), οι επιδόσεις των In the Electric Mist και Away we Go αναζητούνται, η Hannah Montana διπλασίασε το άνοιγμά της στο δεκαήμερο φτάνοντας τις 27 χιλ. εισιτήρια σύνολο, το Terminator Salvation μαζεύει κάτι πεντοχίλιαρα και κινείται στα 120 χιλ εισιτήρια, όπως και το Angels & Demons που έχει φτάσει τα 410 χιλ σύνολο και μάλλον θα σταματήσει κάπου προς τα 450.
Γενικότερα, όπως θα 'χεις καταλάβει κι απ' τις ταινίες που βγαίνουν κι απ' τις θέσεις πάρκινγκ που περισσεύουν, τα ντόπια ταμεία μπαίνουν αργά κι αποφασιστικά στην περίοδο της θερινής ραστώνης τους, με μόλις καμιά εικοσαριά καινούριες ταινίες να παίζονται στ' αλήθεια (εκεί που το χειμώνα έχεις γύρω στο διπλάσιο προφανώς), οπότε δεδομένου και του χαμηλού βαθμού ενθουσιαστικότητας που έχουν οι επερχόμενες ταινίες του φετινού ψιλοχοντροψόφιου καλοκαιριού, μην περιμένεις τίποτα ιδιαίτερο να συμβεί πριν το τέλος του Αυγούστου, εκτός κι αν ξεκινήσει καμιά επανάσταση την άλλη βδομάδα ο Bruno.
Ανάρτηση από τον/τη verbal στο Movies For The Masses τη 9:51 μμ, Ιούνιος 30, 2009
[Movies For The Masses] Νέο σχόλιο για το Νύχτες Πρεμιέρας 2008: Τα βραβεία.
Ο/Η verbal άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Νύχτες Πρεμιέρας 2008: Τα βραβεία":
Έτσι για να κλείσουμε το θέμα μιας και το 'χαμε ανοίξει για πρώτη φορά φέτος και μάλλον κατά λάθος, η 2η διοργάνωση του 48 Hour Film Project, ολοκληρώθηκε προχθές με την επικών προδιαγραφών τελευταία μέρα του στο Παλάς, που κορυφώθηκε με την «λυπηρή τελετή απονομής», όπως την περιγράφει ο διαγωνιζόμενος Άλκης Σδούγκος, που μάς αναφέρει ότι, «η συντριπτική πλειοψηφία όσων βρέθηκαν εκεί είχε αγοράσει εισιτήρια στον εξώστη που ήταν τα φθηνότερα [και] αναγκάστηκαν πριν την απονομή να μάς κατεβάσουν όλους κάτω για να γεμίσει στο 1/3 η πλατεία».
Ο Άλκης Σδούγκος, ασχολείται με την παραγωγή στην εταιρία ART Productions, την οποία και εκπροσώπησε στο φετινό 48 HFP, και ήταν απ' τους λίγους παρόντες στην τελετή απονομής. Aπό τις ομάδες που έλαβαν μέρος, «παραβρέθηκαν οι λιγοστές που ήταν υποψήφιες για κάποια κατηγορία», σε μια βραδιά όπου «η ανογρανωσιά ήταν απίστευτη, έπεφταν λάθος βίντεο ή αργούσαν» και «οι απονεμητές δεν ήξεραν πως να φύγουν από τη σκηνή». Μπορείς, άρα, να πεις, ότι στην ανεπάρκεια του στησίματος η διοργάνωση στην δευτερη απόπειρά της ήταν συνεπής, όπως φαίνεται να ήταν και στις ευκαιρίες στους νέους και την αποκόλληση από κλίκες που ευαγγελίζεται.
Σε ανταλλαγή επιστολών με τον γενικό δερβέναγα του 48HFP, Francesco Vitali, ο Σδούγκος αναφέρεται στο πώς «το 48 δε μπόρεσε να ξεφύγει από τη λογική να μοιράζει τα βραβεία σε 3 - 4 μεγάλες εταιρίες παραγωγής και όχι σε νέους κινηματογραφιστές με ψυχή και ταλέντο» και συνεχίζει λέγοντας ότι «ήταν λυπηρό να βλέπεις να απονέμονται βραβεία σε ομάδες [...] που ό,τι είχαν να πουν ήταν με βρισιές [...] να βλέπεις 22 βραβεία να απονέμονται όχι σε 60 διαγωνιζόμενες ταινίες, όχι σε 50», αλλά, «με ελάχιστες εξαιρέσεις σε 3 με 4», η πιο κερδισμένη απ' τις οποίες, ήταν η ταινία που σπονσοράρισε η, εδραιωμένη εδώ και χρόνια στο χώρο της παραγωγής διαφημιστικών, βιντεοκλίπ και λοιπών κατά παραγγελίαν εμπορικών μικρού μήκους δουλειών, εταιρία παραγωγής STEFI.
Φυσικά ο Βιτάλης απορρίπτει κάθε είδους συμπάθεια προς εταιρίες και μοιράζεται μια σπιθαμή σοφίας λέγοντας ότι «to festival afto einai anikto se epaggelmaties ke erasitexnes. o kaliteros ke o pio organomenos kerdizei. Opos akrivos ke stin zoi» κι ύστερα, αντί να το υπερασπιστεί και να υπονοήσει ότι υπάρχει λόγος που οι ερασιτέχνες δεν έχουν γίνει επαγγελματίες, κάνει κωλοτούμπα λέγοντας ότι «ποτέ καμία εταιρία STEFI S.A, δεν συμμετείχε στο φεστιβάλ» και «το ότι μία ομάδα έλαβε τον εξοπλισμό και την υποστήριξη την τεχνική από την συγκεκριμένη εταιρία, αυτό δεν καθιστά την STEFI συμμετέχοντα του διαγωνισμού», που είναι σα να λες πως τα παγωτά της Algida δεν έχουν καμία σχέση με τη Nestle, κι ας έχει τη στάμπα της στις συσκευασίες.
Όπως είχε «καθαρή αναφορά της εταιρίας στους τίτλους τέλους», σύμφωνα πάλι με τον Σδούγκο, η ταινία της ομάδας Blind Mice που με... τον εξοπλισμό της STEFI, πήρε 9 απ' τα 20 βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Καλύτερης Ταινίας. Η ομάδα Oniroksis, πήρε 2 βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Runner Up καλύτερης ταινίας, ενώ δεύτερη Runner Up ταινία βγήκε η συμμετοχή της ομάδας Oxymoron του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου.
«Φωτεινή εξαίρεση» για τον άτυπο ανταποκριτή μας, ήταν «το βραβείο κοινού που πήγε σε μια ανεξάρτητη φρέσκια ομάδα νέων παιδιών που έκαναν μια πολύ καλή βουβή ταινία», αλλά προφανώς το highlight της βραδιάς, ήταν τρία βραβεία που «δόθηκαν παράξενα σε μια άγνωστης προέλευσης ομάδα [την AKYRA], που ενώ έκανε το προεραιτικό θέμα του MEGA, όταν το κανάλι τους ανέβασε στο βήμα να τους δώσει το βραβείο είπαν 'γαμιέται το μέγκα', στο επόμενο βραβείο είπαν 'γαμιέται το μέγκα, η Ελληνική Αστυνομία και το Παλλάς που είναι ακριβό'» κι όταν ανέβηκαν να πάρουν το τρίτο «το κοινό απο κάτω φώναζε 'πες μας ποιος γαμιέται τώρα'». Που υποθέτω θα μπορούσε να είναι και το σλόγκαν για το 48 στην επόμενη διοργάνωσή του.
Ανάρτηση από τον/τη verbal στο Movies For The Masses τη 8:38 μμ, Ιούνιος 30, 2009
Έτσι για να κλείσουμε το θέμα μιας και το 'χαμε ανοίξει για πρώτη φορά φέτος και μάλλον κατά λάθος, η 2η διοργάνωση του 48 Hour Film Project, ολοκληρώθηκε προχθές με την επικών προδιαγραφών τελευταία μέρα του στο Παλάς, που κορυφώθηκε με την «λυπηρή τελετή απονομής», όπως την περιγράφει ο διαγωνιζόμενος Άλκης Σδούγκος, που μάς αναφέρει ότι, «η συντριπτική πλειοψηφία όσων βρέθηκαν εκεί είχε αγοράσει εισιτήρια στον εξώστη που ήταν τα φθηνότερα [και] αναγκάστηκαν πριν την απονομή να μάς κατεβάσουν όλους κάτω για να γεμίσει στο 1/3 η πλατεία».
Ο Άλκης Σδούγκος, ασχολείται με την παραγωγή στην εταιρία ART Productions, την οποία και εκπροσώπησε στο φετινό 48 HFP, και ήταν απ' τους λίγους παρόντες στην τελετή απονομής. Aπό τις ομάδες που έλαβαν μέρος, «παραβρέθηκαν οι λιγοστές που ήταν υποψήφιες για κάποια κατηγορία», σε μια βραδιά όπου «η ανογρανωσιά ήταν απίστευτη, έπεφταν λάθος βίντεο ή αργούσαν» και «οι απονεμητές δεν ήξεραν πως να φύγουν από τη σκηνή». Μπορείς, άρα, να πεις, ότι στην ανεπάρκεια του στησίματος η διοργάνωση στην δευτερη απόπειρά της ήταν συνεπής, όπως φαίνεται να ήταν και στις ευκαιρίες στους νέους και την αποκόλληση από κλίκες που ευαγγελίζεται.
Σε ανταλλαγή επιστολών με τον γενικό δερβέναγα του 48HFP, Francesco Vitali, ο Σδούγκος αναφέρεται στο πώς «το 48 δε μπόρεσε να ξεφύγει από τη λογική να μοιράζει τα βραβεία σε 3 - 4 μεγάλες εταιρίες παραγωγής και όχι σε νέους κινηματογραφιστές με ψυχή και ταλέντο» και συνεχίζει λέγοντας ότι «ήταν λυπηρό να βλέπεις να απονέμονται βραβεία σε ομάδες [...] που ό,τι είχαν να πουν ήταν με βρισιές [...] να βλέπεις 22 βραβεία να απονέμονται όχι σε 60 διαγωνιζόμενες ταινίες, όχι σε 50», αλλά, «με ελάχιστες εξαιρέσεις σε 3 με 4», η πιο κερδισμένη απ' τις οποίες, ήταν η ταινία που σπονσοράρισε η, εδραιωμένη εδώ και χρόνια στο χώρο της παραγωγής διαφημιστικών, βιντεοκλίπ και λοιπών κατά παραγγελίαν εμπορικών μικρού μήκους δουλειών, εταιρία παραγωγής STEFI.
Φυσικά ο Βιτάλης απορρίπτει κάθε είδους συμπάθεια προς εταιρίες και μοιράζεται μια σπιθαμή σοφίας λέγοντας ότι «to festival afto einai anikto se epaggelmaties ke erasitexnes. o kaliteros ke o pio organomenos kerdizei. Opos akrivos ke stin zoi» κι ύστερα, αντί να το υπερασπιστεί και να υπονοήσει ότι υπάρχει λόγος που οι ερασιτέχνες δεν έχουν γίνει επαγγελματίες, κάνει κωλοτούμπα λέγοντας ότι «ποτέ καμία εταιρία STEFI S.A, δεν συμμετείχε στο φεστιβάλ» και «το ότι μία ομάδα έλαβε τον εξοπλισμό και την υποστήριξη την τεχνική από την συγκεκριμένη εταιρία, αυτό δεν καθιστά την STEFI συμμετέχοντα του διαγωνισμού», που είναι σα να λες πως τα παγωτά της Algida δεν έχουν καμία σχέση με τη Nestle, κι ας έχει τη στάμπα της στις συσκευασίες.
Όπως είχε «καθαρή αναφορά της εταιρίας στους τίτλους τέλους», σύμφωνα πάλι με τον Σδούγκο, η ταινία της ομάδας Blind Mice που με... τον εξοπλισμό της STEFI, πήρε 9 απ' τα 20 βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Καλύτερης Ταινίας. Η ομάδα Oniroksis, πήρε 2 βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Runner Up καλύτερης ταινίας, ενώ δεύτερη Runner Up ταινία βγήκε η συμμετοχή της ομάδας Oxymoron του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου.
«Φωτεινή εξαίρεση» για τον άτυπο ανταποκριτή μας, ήταν «το βραβείο κοινού που πήγε σε μια ανεξάρτητη φρέσκια ομάδα νέων παιδιών που έκαναν μια πολύ καλή βουβή ταινία», αλλά προφανώς το highlight της βραδιάς, ήταν τρία βραβεία που «δόθηκαν παράξενα σε μια άγνωστης προέλευσης ομάδα [την AKYRA], που ενώ έκανε το προεραιτικό θέμα του MEGA, όταν το κανάλι τους ανέβασε στο βήμα να τους δώσει το βραβείο είπαν 'γαμιέται το μέγκα', στο επόμενο βραβείο είπαν 'γαμιέται το μέγκα, η Ελληνική Αστυνομία και το Παλλάς που είναι ακριβό'» κι όταν ανέβηκαν να πάρουν το τρίτο «το κοινό απο κάτω φώναζε 'πες μας ποιος γαμιέται τώρα'». Που υποθέτω θα μπορούσε να είναι και το σλόγκαν για το 48 στην επόμενη διοργάνωσή του.
Ανάρτηση από τον/τη verbal στο Movies For The Masses τη 8:38 μμ, Ιούνιος 30, 2009
[Movies For The Masses] Νέο σχόλιο για το GI Joe: The Rise of Cobra (2009): Αμερικάνικο trai....
Ο/Η cheaplog άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "GI Joe: The Rise of Cobra (2009): Αμερικάνικο trai...":
Κατά τις δέκα του μήνα, ο πάντα αξιόπιστος ανώνυμος του internet κυκλοφόρησε μια βρόμα που περιληπτικά έλεγε ότι το GI Joe (2009) είναι η χειρότερη ταινία στην ιστορία της Paramount και ο Stephen Sommers απολύθηκε. Άμεσα η ιστορία αντιγράφτηκε παντού, ωστόσο ήταν τόσο τέρας (ειδικά αν έχεις σχέση με τη βιομηχανία ή έστω ξέρεις κατά που πέφτει το IMDb) που ήταν και αδύνατο να φουσκωθεί άλλο, με αποτέλεσμα να ξεφουσκώνει όσο διαδίδονταν, μέχρι να διαψευστεί.
Το μόνο που έμεινε δέκα μέρες μετά ήταν πως ο Sommers έχει και final cut από πάνω, και πως ο Don Murphy, στα boards του οποίου έγινε η "αποκάλυψη", καταφέρνει μαγικά να τον σκυλοβρίζουν οι σκηνοθέτες των μεταφορών που διαπραγματεύτηκε για τις περιουσίες της Hasbro (Transformers, GI Joe). Παρολαυτά, μάλλον απρογραμμάτιστα και ανεπίσημα, άρχισε να κυκλοφορεί στο YouTube ένα δεύτερο τρέιλερ για τη ταινία. Σε συσκευασία τίζερ, ξεφορτώνεται την υποχρεωτική για τη μεγαλύτερη διάρκεια προσποίηση πλοκής, προσθέτει καναδυο αστεία που πραγματικά έλειπαν από τα προηγούμενα βίντεο, και ξεκαθαρίζει ότι ο σκηνοθέτης της Μούμιας(1999) προσλήφθηκε για να κάνει μια ταινία που θα έκανε ο σκηνοθέτης της Μούμιας. Μερικές μέρες αργότερα, τη προηγούμενη βδομάδα, το τρέιλερ εμφανίστηκε και στο Yahoo! Movies αλλά ακόμα να παίξει στην επίσημη σελίδα.
Ανάρτηση από τον/τη cheaplog στο Movies For The Masses τη 8:48 πμ, Ιούνιος 30, 2009
Κατά τις δέκα του μήνα, ο πάντα αξιόπιστος ανώνυμος του internet κυκλοφόρησε μια βρόμα που περιληπτικά έλεγε ότι το GI Joe (2009) είναι η χειρότερη ταινία στην ιστορία της Paramount και ο Stephen Sommers απολύθηκε. Άμεσα η ιστορία αντιγράφτηκε παντού, ωστόσο ήταν τόσο τέρας (ειδικά αν έχεις σχέση με τη βιομηχανία ή έστω ξέρεις κατά που πέφτει το IMDb) που ήταν και αδύνατο να φουσκωθεί άλλο, με αποτέλεσμα να ξεφουσκώνει όσο διαδίδονταν, μέχρι να διαψευστεί.
Το μόνο που έμεινε δέκα μέρες μετά ήταν πως ο Sommers έχει και final cut από πάνω, και πως ο Don Murphy, στα boards του οποίου έγινε η "αποκάλυψη", καταφέρνει μαγικά να τον σκυλοβρίζουν οι σκηνοθέτες των μεταφορών που διαπραγματεύτηκε για τις περιουσίες της Hasbro (Transformers, GI Joe). Παρολαυτά, μάλλον απρογραμμάτιστα και ανεπίσημα, άρχισε να κυκλοφορεί στο YouTube ένα δεύτερο τρέιλερ για τη ταινία. Σε συσκευασία τίζερ, ξεφορτώνεται την υποχρεωτική για τη μεγαλύτερη διάρκεια προσποίηση πλοκής, προσθέτει καναδυο αστεία που πραγματικά έλειπαν από τα προηγούμενα βίντεο, και ξεκαθαρίζει ότι ο σκηνοθέτης της Μούμιας(1999) προσλήφθηκε για να κάνει μια ταινία που θα έκανε ο σκηνοθέτης της Μούμιας. Μερικές μέρες αργότερα, τη προηγούμενη βδομάδα, το τρέιλερ εμφανίστηκε και στο Yahoo! Movies αλλά ακόμα να παίξει στην επίσημη σελίδα.
Ανάρτηση από τον/τη cheaplog στο Movies For The Masses τη 8:48 πμ, Ιούνιος 30, 2009
Thursday, June 25, 2009
[Movies For The Masses] Νέο σχόλιο για το In the Electric Mist (2008).
Ο/Η cheaplog άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "In the Electric Mist (2008)":
Οι γαμοτεράστιοι δεύτεροι Transformers άνοιξαν τη Τρίτη στα μέρη μας, ήδη από χτες ($61 εκατομμύρια ημερήσια είσπραξη) αποδεικνύουν στην Αμερική ότι μόνο τη μεγαλύτερη ταινία του σύμπαντος μπορούσαν να έχουν στόχο, και συνεχίζουν φυσικά. Σε τρεις (3) αίθουσες αυτή τη βδομάδα επανεκδίδεται και η ακόμα Λυσσασμένη Γάτα (1958) του Richard Brooks.
Το σαββατοκύριακο που πέρασε, το Proposal ($34M) κέρδισε καθαρά το Year One ($20M) στην Αμερική, ενώ στην Αθήνα της εποχής των περιορισμένων εισιτηρίων η Αρπαγή (2008) μάζεψε 11μισι χιλιάδες και η Χάνα Μοντάνα 8 και κάτι.
Ανάρτηση από τον/τη cheaplog στο Movies For The Masses τη 11:46 μμ, Ιούνιος 25, 2009
Οι γαμοτεράστιοι δεύτεροι Transformers άνοιξαν τη Τρίτη στα μέρη μας, ήδη από χτες ($61 εκατομμύρια ημερήσια είσπραξη) αποδεικνύουν στην Αμερική ότι μόνο τη μεγαλύτερη ταινία του σύμπαντος μπορούσαν να έχουν στόχο, και συνεχίζουν φυσικά. Σε τρεις (3) αίθουσες αυτή τη βδομάδα επανεκδίδεται και η ακόμα Λυσσασμένη Γάτα (1958) του Richard Brooks.
Το σαββατοκύριακο που πέρασε, το Proposal ($34M) κέρδισε καθαρά το Year One ($20M) στην Αμερική, ενώ στην Αθήνα της εποχής των περιορισμένων εισιτηρίων η Αρπαγή (2008) μάζεψε 11μισι χιλιάδες και η Χάνα Μοντάνα 8 και κάτι.
Ανάρτηση από τον/τη cheaplog στο Movies For The Masses τη 11:46 μμ, Ιούνιος 25, 2009
Wednesday, June 24, 2009
[Movies For The Masses] Νέο σχόλιο για το Oscars® 2009: Οι νικητές.
Ο/Η cheaplog άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Oscars® 2009: Οι νικητές":
Δέκα θα είναι το 2010 οι υποψήφιες για Oscar® καλύτερης ταινίας σε μια προσπάθεια της ©AMPAS® να διορθώσει και να διαγράψει με μια κίνηση όλες τις περσινές σπασμωδικές κινήσεις της που κατέληξαν σε παπάρες μεγέθους σνομπαρίσματος της μεγαλύτερης ταινίας της δεκαετίας και πιθανά του σύμπαντος.΄
Όπως μας πληροφορεί αποκλειστικά ο ανταποκριτής μας στο Χόλιγουντ, Δελτίος Τύπου, μετά από πάνω από έξι (6) δεκαετίες η Ακαδημία επιστρέφει στα χρόνια που ψάχνονταν, με οχτώ, δέκα και δώδεκα υποψήφιες, ανάλογα τη χρονιά και μέχρι το 1943. Ο διπλασιασμός ισχύει μόνο για τη κατηγορία καλύτερης ταινίας και λογικά θα ρίξει κατά πολύ το ενδιαφέρον για το ποιοι θα περάσουν το (πιο χοντρό) κόσκινο αλλά θα εκτοξεύσει τα στοιχήματα στη τελική κούρσα (των δέκα). Έτσι, εκτός από το να καλωσορίζει πιθανά και κάποιους από τους μόνιμα σνομπαρισμένους, η Ακαδημία έχει τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει και δυο από τα βασικά προβλήματά της τα τελευταία χρόνια: τη προβλεψιμότητα του τελικού νικητή και την ελαχιστοποίηση των εξόδων (για διαφημιστικές καμπάνιες) των αντίπαλων. Αν θα τα καταφέρει κιόλας, θα φανεί.
Όπως είχε ανακοινωθεί τον Μάρτη, η τελετή του χρόνου θα επιστρέψει στον μήνα, από τον Φλεβάρη που είχε μετακομίσει τελευταία, μάλλον για να μη πέσει πολύ κοντά στους χειμερινούς Ολυμπιακούς.
Ανάρτηση από τον/τη cheaplog στο Movies For The Masses τη 11:17 μμ, Ιούνιος 24, 2009
Δέκα θα είναι το 2010 οι υποψήφιες για Oscar® καλύτερης ταινίας σε μια προσπάθεια της ©AMPAS® να διορθώσει και να διαγράψει με μια κίνηση όλες τις περσινές σπασμωδικές κινήσεις της που κατέληξαν σε παπάρες μεγέθους σνομπαρίσματος της μεγαλύτερης ταινίας της δεκαετίας και πιθανά του σύμπαντος.΄
Όπως μας πληροφορεί αποκλειστικά ο ανταποκριτής μας στο Χόλιγουντ, Δελτίος Τύπου, μετά από πάνω από έξι (6) δεκαετίες η Ακαδημία επιστρέφει στα χρόνια που ψάχνονταν, με οχτώ, δέκα και δώδεκα υποψήφιες, ανάλογα τη χρονιά και μέχρι το 1943. Ο διπλασιασμός ισχύει μόνο για τη κατηγορία καλύτερης ταινίας και λογικά θα ρίξει κατά πολύ το ενδιαφέρον για το ποιοι θα περάσουν το (πιο χοντρό) κόσκινο αλλά θα εκτοξεύσει τα στοιχήματα στη τελική κούρσα (των δέκα). Έτσι, εκτός από το να καλωσορίζει πιθανά και κάποιους από τους μόνιμα σνομπαρισμένους, η Ακαδημία έχει τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει και δυο από τα βασικά προβλήματά της τα τελευταία χρόνια: τη προβλεψιμότητα του τελικού νικητή και την ελαχιστοποίηση των εξόδων (για διαφημιστικές καμπάνιες) των αντίπαλων. Αν θα τα καταφέρει κιόλας, θα φανεί.
Όπως είχε ανακοινωθεί τον Μάρτη, η τελετή του χρόνου θα επιστρέψει στον μήνα, από τον Φλεβάρη που είχε μετακομίσει τελευταία, μάλλον για να μη πέσει πολύ κοντά στους χειμερινούς Ολυμπιακούς.
Ανάρτηση από τον/τη cheaplog στο Movies For The Masses τη 11:17 μμ, Ιούνιος 24, 2009
Monday, June 22, 2009
[Movies For The Masses] Νέο σχόλιο για το Νύχτες Πρεμιέρας 2008: Τα βραβεία.
Ο/Η verbal άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Νύχτες Πρεμιέρας 2008: Τα βραβεία":
Με τρία νέα βραβεία, ελληνικού ενδιαφέροντος, σκοπεύουν να σημαδέψουν την τρίτη πενταετία της ζωής τους οι Νύχτες Πρεμιέρας, που θα γιορτάσουν τη 15η έκδοσή τους από τις 16 έως τις 27 Σεπτεμβρίου.
Συγκεκριμένα, το βραβείο για πρωτοεμφανιζόμενο σκηνοθέτη θα διεκδικήσουν όσοι Έλληνες σκηνοθέτες έχουν μεγάλου μήκους ντεμπούτο με "τουλάχιστον μία δημόσια προβολή με εισιτήριο σε κινηματογραφική αίθουσα ή κινηματογραφικό φεστιβάλ σε οποιοδήποτε σημείο της ελληνικής επικράτειας από την 1η Σεπτεμβρίου 2008 έως τις 31 Αυγούστου 2009", με τις δύο λεπτομέρεις του "κινηματογραφική αίθουσα" και "κινηματογαφικό φεστιβάλ" να ανοίγουν το πεδίο των βραβεύσιμων και σε αυτούς που πήγαν στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και σε όσους το απέφυγαν και βγήκαν στις αίθουσες μετά (όπως, λόγου χάρη, ο Αργύρης Παπαδημητρόπουλος του Bank Bang).
Αντίστοιχα, δύο βραβεία πρωτοεμφανιζόμενων ηθοποιών (άνδρα και γυναίκας), θα διεκδικήσουν ηθοποιοί που "ξεχώρισαν για τις ερμηνείες τους συμμετέχοντας για πρώτη φορά σε οποιαδήποτε ελληνική ταινία μεγάλου μήκους" στο ίδιο διάστημα και με τις ίδιες προδιαγραφές προβολής.
Τα βραβεία θα απονείμει "πολυμελής ανεξάρτητη κριτική επιτροπή από άτομα κύρους όλων των ειδικοτήτων του κινηματογράφου", η οποία "συστήνεται αυτές τις μέρες". Το φεστιβάλ θέλει τα βραβεία να συνοδεύονται κι από μπουναμάδες, και "βρίσκεται σε επαφή με δημόσιους φορείς και ιδιωτικούς χορηγούς οι οποίοι επιθυμούν να στηρίξουν αυτά τα βραβεία".
Είναι ν' αναρωτιέται κανείς αν το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και το Υπουργείο Πολιτισμού θα σπεύσουν να βάλουν τα λογότυπά τους στη λίστα των χορηγών που θα στηρίξουν τα παραπάνω βραβεία, τη στιγμή που κάνουν επιδείξεις αδράνειας πάνω στο σκοινί που τους τέντωσαν πριν λίγους μήνες οι Έλληνες δημιουργοί, με το εμπάργκο τους.
Στο μεταξύ, βέβαια, εξακολουθεί να ακούγεται η μουρμούρα για την επιθυμία του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης να προσεγγίσει τους δημιουργούς που θα απέχουν απ' τα Κρατικά Βραβεία, για να τους πείσει να προβάλουν τις ταινίες τους στη Θεσσαλονίκη, σε ειδικό, εκτός συναγωνισμού τμήμα, όμως, απ' όσο φτάνουν τα αυτιά μου, επίσημα η προσέγγιση δεν έχει γίνει ακόμη, κι έτσι, οι Νύχτες μάλλον απειλούν ν' αφήσουν τους βόρειους με δευτεροτριτάντζες, στην καλύτερη, αφού έχουν προχωρήσει σε επαφές "και με άλλους Έλληνες δημιουργούς, οι οποίοι έχουν εκφράσει την επιθυμία τους να προβάλλουν τις ταινίες τους στο φεστιβάλ [...] το οποίο πολύ σύντομα θα είναι σε θέση να ανακοινώσει όλους τους ελληνικούς τίτλους της φετινής διοργάνωσης".
Μέχρι τότε, πάντως, αρκείται στο να αποκαλύψει (επιτέλους) την πρώτη παγκόσμια του Κακού στην Εποχή των Ηρώων, αλλά και την πρώτη πανελλήνια της τελευταίας ταινίας του Πάνου Κούτρα, Στρέλλα (που μετά το Βερολίνο, βολτάρει σε διάφορα φεστιβάλ ανά την υφήλιο), η οποία θα προβληθεί παρέα με το ντεμπούτο του ιδίου, την Επίθεση του Γιγαντιαίου Μουσακά, σε επετειακή επανάληψη της παγκόσμιας αποκάλυψής του, στο ίδιο φεστιβάλ, πριν μια δεκαετία.
Η ανακοίνωση του Δελτίου Τύπου συνεχίζει μιλώντας για "είκοσι ταινίες […] που ο χρόνος απέδειξε ότι αξίζουν τον χαρακτηρισμό cult" με κόπιες "χαμένες στο χρόνο" και αφιερώματα σε πρωτοπόρους Ευρωπαίους, αλλά καταλαβαίνεις ότι στ' αλήθεια η βόμβα της ανακοίνωσης είναι ότι οι Νύχτες, αν τους κάτσει καλά, δεν αποκλείεται να καταφέρουν στην πράξη, αυτό που είχε η πρόταση Γαβρά στα ευχολόγια: να ξεκινήσουν να φέρνουν το πανόραμα του ελληνικού κινηματογράφου στην Αθήνα, εξαναγκάζοντας τα Κρατικά να κατέβουν στο Μέγαρο της Βασιλίσης Σοφίας.
Ανάρτηση από τον/τη verbal στο Movies For The Masses τη 6:50 μμ, Ιούνιος 22, 2009
Με τρία νέα βραβεία, ελληνικού ενδιαφέροντος, σκοπεύουν να σημαδέψουν την τρίτη πενταετία της ζωής τους οι Νύχτες Πρεμιέρας, που θα γιορτάσουν τη 15η έκδοσή τους από τις 16 έως τις 27 Σεπτεμβρίου.
Συγκεκριμένα, το βραβείο για πρωτοεμφανιζόμενο σκηνοθέτη θα διεκδικήσουν όσοι Έλληνες σκηνοθέτες έχουν μεγάλου μήκους ντεμπούτο με "τουλάχιστον μία δημόσια προβολή με εισιτήριο σε κινηματογραφική αίθουσα ή κινηματογραφικό φεστιβάλ σε οποιοδήποτε σημείο της ελληνικής επικράτειας από την 1η Σεπτεμβρίου 2008 έως τις 31 Αυγούστου 2009", με τις δύο λεπτομέρεις του "κινηματογραφική αίθουσα" και "κινηματογαφικό φεστιβάλ" να ανοίγουν το πεδίο των βραβεύσιμων και σε αυτούς που πήγαν στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και σε όσους το απέφυγαν και βγήκαν στις αίθουσες μετά (όπως, λόγου χάρη, ο Αργύρης Παπαδημητρόπουλος του Bank Bang).
Αντίστοιχα, δύο βραβεία πρωτοεμφανιζόμενων ηθοποιών (άνδρα και γυναίκας), θα διεκδικήσουν ηθοποιοί που "ξεχώρισαν για τις ερμηνείες τους συμμετέχοντας για πρώτη φορά σε οποιαδήποτε ελληνική ταινία μεγάλου μήκους" στο ίδιο διάστημα και με τις ίδιες προδιαγραφές προβολής.
Τα βραβεία θα απονείμει "πολυμελής ανεξάρτητη κριτική επιτροπή από άτομα κύρους όλων των ειδικοτήτων του κινηματογράφου", η οποία "συστήνεται αυτές τις μέρες". Το φεστιβάλ θέλει τα βραβεία να συνοδεύονται κι από μπουναμάδες, και "βρίσκεται σε επαφή με δημόσιους φορείς και ιδιωτικούς χορηγούς οι οποίοι επιθυμούν να στηρίξουν αυτά τα βραβεία".
Είναι ν' αναρωτιέται κανείς αν το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και το Υπουργείο Πολιτισμού θα σπεύσουν να βάλουν τα λογότυπά τους στη λίστα των χορηγών που θα στηρίξουν τα παραπάνω βραβεία, τη στιγμή που κάνουν επιδείξεις αδράνειας πάνω στο σκοινί που τους τέντωσαν πριν λίγους μήνες οι Έλληνες δημιουργοί, με το εμπάργκο τους.
Στο μεταξύ, βέβαια, εξακολουθεί να ακούγεται η μουρμούρα για την επιθυμία του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης να προσεγγίσει τους δημιουργούς που θα απέχουν απ' τα Κρατικά Βραβεία, για να τους πείσει να προβάλουν τις ταινίες τους στη Θεσσαλονίκη, σε ειδικό, εκτός συναγωνισμού τμήμα, όμως, απ' όσο φτάνουν τα αυτιά μου, επίσημα η προσέγγιση δεν έχει γίνει ακόμη, κι έτσι, οι Νύχτες μάλλον απειλούν ν' αφήσουν τους βόρειους με δευτεροτριτάντζες, στην καλύτερη, αφού έχουν προχωρήσει σε επαφές "και με άλλους Έλληνες δημιουργούς, οι οποίοι έχουν εκφράσει την επιθυμία τους να προβάλλουν τις ταινίες τους στο φεστιβάλ [...] το οποίο πολύ σύντομα θα είναι σε θέση να ανακοινώσει όλους τους ελληνικούς τίτλους της φετινής διοργάνωσης".
Μέχρι τότε, πάντως, αρκείται στο να αποκαλύψει (επιτέλους) την πρώτη παγκόσμια του Κακού στην Εποχή των Ηρώων, αλλά και την πρώτη πανελλήνια της τελευταίας ταινίας του Πάνου Κούτρα, Στρέλλα (που μετά το Βερολίνο, βολτάρει σε διάφορα φεστιβάλ ανά την υφήλιο), η οποία θα προβληθεί παρέα με το ντεμπούτο του ιδίου, την Επίθεση του Γιγαντιαίου Μουσακά, σε επετειακή επανάληψη της παγκόσμιας αποκάλυψής του, στο ίδιο φεστιβάλ, πριν μια δεκαετία.
Η ανακοίνωση του Δελτίου Τύπου συνεχίζει μιλώντας για "είκοσι ταινίες […] που ο χρόνος απέδειξε ότι αξίζουν τον χαρακτηρισμό cult" με κόπιες "χαμένες στο χρόνο" και αφιερώματα σε πρωτοπόρους Ευρωπαίους, αλλά καταλαβαίνεις ότι στ' αλήθεια η βόμβα της ανακοίνωσης είναι ότι οι Νύχτες, αν τους κάτσει καλά, δεν αποκλείεται να καταφέρουν στην πράξη, αυτό που είχε η πρόταση Γαβρά στα ευχολόγια: να ξεκινήσουν να φέρνουν το πανόραμα του ελληνικού κινηματογράφου στην Αθήνα, εξαναγκάζοντας τα Κρατικά να κατέβουν στο Μέγαρο της Βασιλίσης Σοφίας.
Ανάρτηση από τον/τη verbal στο Movies For The Masses τη 6:50 μμ, Ιούνιος 22, 2009
Friday, June 19, 2009
[Movies For The Masses] Νέο σχόλιο για το Καρουζέλ (2009).
Ο/Η cheaplog άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Καρουζέλ (2009)":
Ευτυχώς (και όχι δυστυχώς, εξυπηρετώντας πρώτα το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου), ο Blogger δεν επιτρέπει "διορθώσεις" στα σχόλια. Έτσι δε μπορεί να ικανοποιηθεί ακριβώς το πνεύμα της επιταγής του ελληνικού Συντάγματος "Καθένας ο οποίος θίγεται από υβριστικό ή δυσφημιστικό δημοσίευμα ή εκπομπή έχει, δικαίωμα απάντησης, το δε μέσο ενημέρωσης έχει αντιστοίχως υποχρέωση άμεσης μετάδοσης της απάντησης". Και κάνω την εισαγωγή μόνο σε σχέση με άλλη υπόθεση που απασχόλησε τα ελληνικά internets, και καμία σε σχέση με τη παρούσα.
Από κει και πέρα, σε σχέση με όσα δημοσιεύσαμε για την υπόθεση Γκόλφη vs. Τσαρουχά, η άλλη πλευρά, του Σταμάτη Τσαρουχά θεωρεί ότι ο Πάνος Γκόλφης καταφέρεται εναντίον της "χρησιμοποιώντας κακόβουλη, ανυπόστατη, συκοφαντική και φαιδρή φρασεολογία, επικαλούμενος ψευδή στοιχεία και γελοια επιχειρήματα".
Η διαδικασία αμφισβήτησης και καταγγελίας των όσων ισχυρίζεται δημόσια η πλευρά Γκόλφη έχει κατά τα φαινόμενα δρομολογηθεί και νομικά.
Στις Μάζες, πέρα από τα αυστηρά νομικίστικα, θα δημοσιεύσουμε και οποιαδήποτε απάντηση πριν τη δικαστική απόφαση, όπως δημοσιεύσαμε και τους ισχυρισμούς. Επιπλέον, τα σχόλια στο συγκεκριμένο θέμα είναι φυσικά ανοιχτά, για οτιδήποτε το αφορά.
Από κει και πέρα, οι σελίδες αυτές ισχυρίζονται ότι είναι δημοσιογραφικές, με όλο το αρχείο τους ελεύθερα προσβάσιμο, και η μόνη φορά που κατεβάσαμε κάτι, ήταν στη περίπτωση Arnold επειδή η άλλη πλευρά ήμασταν εμείς, και για να μη τα πρήζει (η Arnold) σε όσους ξέρουμε και δε ξέρουμε.
Ανάρτηση από τον/τη cheaplog στο Movies For The Masses τη 7:04 μμ, Ιούνιος 19, 2009
Ευτυχώς (και όχι δυστυχώς, εξυπηρετώντας πρώτα το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου), ο Blogger δεν επιτρέπει "διορθώσεις" στα σχόλια. Έτσι δε μπορεί να ικανοποιηθεί ακριβώς το πνεύμα της επιταγής του ελληνικού Συντάγματος "Καθένας ο οποίος θίγεται από υβριστικό ή δυσφημιστικό δημοσίευμα ή εκπομπή έχει, δικαίωμα απάντησης, το δε μέσο ενημέρωσης έχει αντιστοίχως υποχρέωση άμεσης μετάδοσης της απάντησης". Και κάνω την εισαγωγή μόνο σε σχέση με άλλη υπόθεση που απασχόλησε τα ελληνικά internets, και καμία σε σχέση με τη παρούσα.
Από κει και πέρα, σε σχέση με όσα δημοσιεύσαμε για την υπόθεση Γκόλφη vs. Τσαρουχά, η άλλη πλευρά, του Σταμάτη Τσαρουχά θεωρεί ότι ο Πάνος Γκόλφης καταφέρεται εναντίον της "χρησιμοποιώντας κακόβουλη, ανυπόστατη, συκοφαντική και φαιδρή φρασεολογία, επικαλούμενος ψευδή στοιχεία και γελοια επιχειρήματα".
Η διαδικασία αμφισβήτησης και καταγγελίας των όσων ισχυρίζεται δημόσια η πλευρά Γκόλφη έχει κατά τα φαινόμενα δρομολογηθεί και νομικά.
Στις Μάζες, πέρα από τα αυστηρά νομικίστικα, θα δημοσιεύσουμε και οποιαδήποτε απάντηση πριν τη δικαστική απόφαση, όπως δημοσιεύσαμε και τους ισχυρισμούς. Επιπλέον, τα σχόλια στο συγκεκριμένο θέμα είναι φυσικά ανοιχτά, για οτιδήποτε το αφορά.
Από κει και πέρα, οι σελίδες αυτές ισχυρίζονται ότι είναι δημοσιογραφικές, με όλο το αρχείο τους ελεύθερα προσβάσιμο, και η μόνη φορά που κατεβάσαμε κάτι, ήταν στη περίπτωση Arnold επειδή η άλλη πλευρά ήμασταν εμείς, και για να μη τα πρήζει (η Arnold) σε όσους ξέρουμε και δε ξέρουμε.
Ανάρτηση από τον/τη cheaplog στο Movies For The Masses τη 7:04 μμ, Ιούνιος 19, 2009
Thursday, June 18, 2009
[Movies For The Masses] Νέο σχόλιο για το Taken (2008).
Ο/Η cheaplog άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Taken (2008)":
Από σήμερα στους κινηματογράφους, σε πέντε (5) αίθουσες, επιστρέφει ο αρχικά λογοκριμένος Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο (1980) του Νίκου Τζήμα που με τα κυριολεκτικά αμέτρητα εισιτήριά του (από 1 ως 2 εκατομμύρια χοντρικά) σηματοδότησε και την εποχή που η Ελλάδα πραγματικά έπαψε να έχει πολίτες δυο κατηγοριών. Σε τέσσερις (4) αίθουσες επανεκδίδεται και ο Δεσμώτης του Ιλίγγου (1958) που ο Δανίκας στα ΝΕΑ τσιγκουνεύτηκε να του βάλει κάτι παραπάνω από 100 (στα 10).
Ανάρτηση από τον/τη cheaplog στο Movies For The Masses τη 3:49 μμ, Ιούνιος 18, 2009
Από σήμερα στους κινηματογράφους, σε πέντε (5) αίθουσες, επιστρέφει ο αρχικά λογοκριμένος Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο (1980) του Νίκου Τζήμα που με τα κυριολεκτικά αμέτρητα εισιτήριά του (από 1 ως 2 εκατομμύρια χοντρικά) σηματοδότησε και την εποχή που η Ελλάδα πραγματικά έπαψε να έχει πολίτες δυο κατηγοριών. Σε τέσσερις (4) αίθουσες επανεκδίδεται και ο Δεσμώτης του Ιλίγγου (1958) που ο Δανίκας στα ΝΕΑ τσιγκουνεύτηκε να του βάλει κάτι παραπάνω από 100 (στα 10).
Ανάρτηση από τον/τη cheaplog στο Movies For The Masses τη 3:49 μμ, Ιούνιος 18, 2009
Wednesday, June 17, 2009
[Movies For The Masses] Νέο σχόλιο για το Νύχτες Πρεμιέρας 2008: Τα βραβεία.
Ο/Η verbal άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Νύχτες Πρεμιέρας 2008: Τα βραβεία":
Αστραπές, βροντές και γαμοσταυρίδια στόλισαν χθες την ατμόσφαιρα στα γραφεία των Νυχτών Πρεμιέρας, μετά από επιστολή του κολλητού της Ivana Trump, Franko Vitali την οποία αργότερα έστειλε, φιλικά, εν είδη αγωνιστικού καλέσματος, και στα μέλη του group του 48 Hour Film Project στο Facebook.
"Εμείς κάνουμε ταινίες και ΟΧΙ... πόλεμο" είναι ο τίτλος του μηνύματος, που προειδοποιεί τους φίλος της διοργάνωσης για το "βρώμικο και ποταπό" δελτίο τύπου, που "έστειλε ο κύριος Ανδρεαδάκης προς όλες τις εφημερίδες και διαδικτυακούς τόπου [sic] ενημέρωσης", ο οποίος "με τις άκαρπες και λυπηρές του προσπάθειες, στοχεύει να με εξαναγκάσει να μπω στην διαδικασία να πέσω στο δικό του επίπεδο", αλλά με "τα ασύστολα ψεύδη, την συκοφαντία, την παραπληροφόρηση, και τις ελεεινές και ανυπόστατες μηχανορραφίες του, καταφέρνει απλά να έχει τον οίκτο" και μόνο του Franko.
Το κείμενο είναι προφανώς το ίδιο που είχε στείλει και προσωπικά στον Ανδρεαδάκη ο Vitali χθες, αν κρίνεις απ' τα β' πρόσωπα που του ξεφεύγουν, του στυλ "προσβάλει ΑΥΤΟΣ ο ίδιος , πρώτα από όλα τον εαυτό του και σε ακόμη σημαντικότερο βαθμό το MEGA στο οποίο εργάζεσαι και καθόλου δεν σέβεσαι", αν και μετά το στόλισμα του Ανρεαδάκη, που έχασε την ευκαιρία να ζήσει "την υπέροχη ενέργεια και δημιουργική ροή των χιλιάδων που συμμετέχουν" γιατί "απλά δεν την άξιζε", η επίθεση στρέφεται κυρίως κατά των Νυχτών Πρεμιέρας που παρότι "έχουν κρατική επιδότηση και από τον Δήμο Αθηναίων και από το Υπουργείο Πολιτισμού και από τεράστιους χορηγούς οι οποίοι και διαθέτουν τεράστια κονδύλια [...] ΧΡΕΩΝΟΥΝ για τα εισιτήρια των προβολών τους", σε αντίθεση με το 48HFP Athens που "έχει διεθνές υπόβαθρο και κανονισμούς [...] και είναι καθαρά μία ιδιωτική πρωτοβουλία η οποία στηρίζεται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ σε ανθρώπους σαν εσάς που αγαπάτε τον κινηματογράφο" και αν είχε "τις οικονομικές απολαβές από χορηγούς η είσοδος θα ήταν ελεύθερη για όλους".
Η χειμαρρώδης επιστολή (σε τρία μέρη), που επαναλαμβάνει το πόσο καθαρή, διάφανη, τίμια, αξιέπαινη και γενικότερα γαμάτη είναι, κόντρα στις αντιξοότητες, η διοργάνωση που τον περασμένο χειμώνα είχε γίνει ρεντίκολο με τις οργανωτικές ελλείψεις, την απόσυρση της προσφοράς χρηματικών επάθλων και την ανικανότητά της να εξασφαλίσει τις διανομές που υποσχόταν στις πρώτες ταινίες (επειδή ήταν πολύ ιδιαίτερες), κάνει μια στάση για να αναφερθεί στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, τον πρόεδρο του οποίο ο Vitali αναφέρει ότι παρακάλεσε προσωπικά "να στηρίξει τους νέους δημιουργούς και να διαθέσει ένα ποσό ΟΧΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ του φεστιβάλ , αλλά ως μία καλή ένδειξη ενδιαφέροντος ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΤΕΣ του φεστιβάλ με ένα χρηματικό έπαθλο, τιμής ένεκεν προς τους βραβευμένους αυριανούς μεγάλους δημιουργούς αυτής της χώρας", αλλά η απάντηση που έλαβε, ήταν "δεν έχουμε...". Το Κέντρο δεν μπορεί να επιβεβαιώσει ότι αυτή η προσωπική παράκληση έλαβε ποτέ χώρα, αλλά ο Vitali συνεχίζει λέγοντας ότι "το 48 με την διαφανή διαδικασία του, την αξιοκρατία των ταλέντων του, και την δική σας δημιουργικότητα ΚΑΤΑΦΕΡΕ να ενοχλήσει πάρα πολύ τα γερασμένα, κουρασμένα παλικάρια από τις κλίκες της θολής κουλτούρας και τις καταπιεσμένες συντεχνίες του εγχώριου κινηματογραφικού καθεστώτος" κι αφού αναρωτηθεί αν "υπάρχει άλλο φεστιβάλ σε αυτήν την χώρα, που προωθεί με τόσο ζήλο και προγραμματισμό τους έλληνες [sic] σκηνοθέτες/δημιουργούς", κλείνει με ένα κάλεσμα: "Αδιαφορήστε για αυτούς όλους που προσπαθούν απεγνωσμένα να δηλητηριάσουν την καλή μας ενέργεια. Χαρίστε τους το κάρμα τους!!! Προσωπικά το χαρίζω όλο στον κύριο Ανδρεαδάκη και την παρεούλα του."
Φυσικά, τίποτε απ' όλα αυτά δεν έχει αναρτηθεί στη σελίδα της διοργάνωσης, η οποία παραμένει καθαρή και χαρούμενη.
Ανάρτηση από τον/τη verbal στο Movies For The Masses τη 1:09 μμ, Ιούνιος 17, 2009
Αστραπές, βροντές και γαμοσταυρίδια στόλισαν χθες την ατμόσφαιρα στα γραφεία των Νυχτών Πρεμιέρας, μετά από επιστολή του κολλητού της Ivana Trump, Franko Vitali την οποία αργότερα έστειλε, φιλικά, εν είδη αγωνιστικού καλέσματος, και στα μέλη του group του 48 Hour Film Project στο Facebook.
"Εμείς κάνουμε ταινίες και ΟΧΙ... πόλεμο" είναι ο τίτλος του μηνύματος, που προειδοποιεί τους φίλος της διοργάνωσης για το "βρώμικο και ποταπό" δελτίο τύπου, που "έστειλε ο κύριος Ανδρεαδάκης προς όλες τις εφημερίδες και διαδικτυακούς τόπου [sic] ενημέρωσης", ο οποίος "με τις άκαρπες και λυπηρές του προσπάθειες, στοχεύει να με εξαναγκάσει να μπω στην διαδικασία να πέσω στο δικό του επίπεδο", αλλά με "τα ασύστολα ψεύδη, την συκοφαντία, την παραπληροφόρηση, και τις ελεεινές και ανυπόστατες μηχανορραφίες του, καταφέρνει απλά να έχει τον οίκτο" και μόνο του Franko.
Το κείμενο είναι προφανώς το ίδιο που είχε στείλει και προσωπικά στον Ανδρεαδάκη ο Vitali χθες, αν κρίνεις απ' τα β' πρόσωπα που του ξεφεύγουν, του στυλ "προσβάλει ΑΥΤΟΣ ο ίδιος , πρώτα από όλα τον εαυτό του και σε ακόμη σημαντικότερο βαθμό το MEGA στο οποίο εργάζεσαι και καθόλου δεν σέβεσαι", αν και μετά το στόλισμα του Ανρεαδάκη, που έχασε την ευκαιρία να ζήσει "την υπέροχη ενέργεια και δημιουργική ροή των χιλιάδων που συμμετέχουν" γιατί "απλά δεν την άξιζε", η επίθεση στρέφεται κυρίως κατά των Νυχτών Πρεμιέρας που παρότι "έχουν κρατική επιδότηση και από τον Δήμο Αθηναίων και από το Υπουργείο Πολιτισμού και από τεράστιους χορηγούς οι οποίοι και διαθέτουν τεράστια κονδύλια [...] ΧΡΕΩΝΟΥΝ για τα εισιτήρια των προβολών τους", σε αντίθεση με το 48HFP Athens που "έχει διεθνές υπόβαθρο και κανονισμούς [...] και είναι καθαρά μία ιδιωτική πρωτοβουλία η οποία στηρίζεται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ σε ανθρώπους σαν εσάς που αγαπάτε τον κινηματογράφο" και αν είχε "τις οικονομικές απολαβές από χορηγούς η είσοδος θα ήταν ελεύθερη για όλους".
Η χειμαρρώδης επιστολή (σε τρία μέρη), που επαναλαμβάνει το πόσο καθαρή, διάφανη, τίμια, αξιέπαινη και γενικότερα γαμάτη είναι, κόντρα στις αντιξοότητες, η διοργάνωση που τον περασμένο χειμώνα είχε γίνει ρεντίκολο με τις οργανωτικές ελλείψεις, την απόσυρση της προσφοράς χρηματικών επάθλων και την ανικανότητά της να εξασφαλίσει τις διανομές που υποσχόταν στις πρώτες ταινίες (επειδή ήταν πολύ ιδιαίτερες), κάνει μια στάση για να αναφερθεί στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, τον πρόεδρο του οποίο ο Vitali αναφέρει ότι παρακάλεσε προσωπικά "να στηρίξει τους νέους δημιουργούς και να διαθέσει ένα ποσό ΟΧΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ του φεστιβάλ , αλλά ως μία καλή ένδειξη ενδιαφέροντος ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΤΕΣ του φεστιβάλ με ένα χρηματικό έπαθλο, τιμής ένεκεν προς τους βραβευμένους αυριανούς μεγάλους δημιουργούς αυτής της χώρας", αλλά η απάντηση που έλαβε, ήταν "δεν έχουμε...". Το Κέντρο δεν μπορεί να επιβεβαιώσει ότι αυτή η προσωπική παράκληση έλαβε ποτέ χώρα, αλλά ο Vitali συνεχίζει λέγοντας ότι "το 48 με την διαφανή διαδικασία του, την αξιοκρατία των ταλέντων του, και την δική σας δημιουργικότητα ΚΑΤΑΦΕΡΕ να ενοχλήσει πάρα πολύ τα γερασμένα, κουρασμένα παλικάρια από τις κλίκες της θολής κουλτούρας και τις καταπιεσμένες συντεχνίες του εγχώριου κινηματογραφικού καθεστώτος" κι αφού αναρωτηθεί αν "υπάρχει άλλο φεστιβάλ σε αυτήν την χώρα, που προωθεί με τόσο ζήλο και προγραμματισμό τους έλληνες [sic] σκηνοθέτες/δημιουργούς", κλείνει με ένα κάλεσμα: "Αδιαφορήστε για αυτούς όλους που προσπαθούν απεγνωσμένα να δηλητηριάσουν την καλή μας ενέργεια. Χαρίστε τους το κάρμα τους!!! Προσωπικά το χαρίζω όλο στον κύριο Ανδρεαδάκη και την παρεούλα του."
Φυσικά, τίποτε απ' όλα αυτά δεν έχει αναρτηθεί στη σελίδα της διοργάνωσης, η οποία παραμένει καθαρή και χαρούμενη.
Ανάρτηση από τον/τη verbal στο Movies For The Masses τη 1:09 μμ, Ιούνιος 17, 2009
Tuesday, June 16, 2009
[Movies For The Masses] Νέο σχόλιο για το Angels & Demons (2009).
Ο/Η verbal άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Angels & Demons (2009)":
Ξαναπιάνοντας το μέτρημα απ' τα μέσα του Μάη που το'χαμε αφήσει για φεστιβαλικούς σκοπούς, στις δυο βδομάδες που παρεμβλήθηκαν, το Angels and Demons κατάφερε εκτός απ' το μεγαλύτερο άνοιγμα της χρονιάς, να ανέβει και στις μεγαλύτερες εισπράξεις της χρονιάς, όχι μόνο ανάμεσα στις ταινίες που άνοιξαν φέτος, αλλά κι εκείνες που είχαν ξεκινήσει να μαζεύουν χαρτί απ' το περασμένο φθινόπωρο και φιγουράριζαν στην κορυφή των εισπράξεων που έγιναν (και) μέσα στο 2009.
Με 391,5 χιλ εισιτήρια σύνολο, μέσα σε τέσσερις βδομάδες έφτασε και πέρασε τις 391 χιλ εισιτήρια που χρειάστηκε περίπου τέσσερις μήνες το Quantum of Solace (2008) για να μαζέψει, ενώ πέρασε και το Bank Bank (2008) (382 χιλ σύνολο) και το Benjamin Button (2009) που με τις 375 χιλ του, ήταν η εισπρακτικότερη ταινία της ημερολογιακής χρονιάς.
Στο μεταξύ, στη μιάμιση βδομάδα προβολών του My Life in Ruins, που κρατά την 7η θέση των ανοιγμάτων της χρονιάς, το σύνολό του έχει φτάσει τα 146 χιλ εισιτήρια, που το φέρνει στην τρίτη θέση του τρέχοντος Box Office (αλλά εκτός δεκάδας του συνολικού), με μόνο τίτλο να το χωρίζει απ' το Angels and Demons, το Σούλα Έλα Ξανά, που μαζεύει ρετάλια στην επαρχία.
Στα υπόλοιπα των παλαιότερων, το πιο ενδιαφέρον είναι μάλλον το ότι το Last House on the Left με 26 χιλ σύνολο, είναι ακριβώς κάτω απ' το Friday the 13th που κρατιέται με 33 χιλ ως δεύτερο εμπορικότερο horror της χρονιάς, αλλά έχει αρκετό δρόμο ακόμα μέχρι τα 39,4 χιλ του The Unborn που βρίσκεται στην κορυφή της συγκεκριμένης λίστας, κάτι που είναι horrific από μόνο του.
Στα πιο καινούρια, το Terminator: Salvation που έκανε την πρεμιέρα του στις 3 του Ιούνη, άνοιξε με 66,4 χιλιάδες στο πρώτο του τετραήμερο (πέντε ημερών), καπαρώνοντας την δέκατη θέση των ανοιγμάτων της χρονιάς (λίγο κάτω απ' το Yes Man που είχε ανοίξει στα 66,7 κι έφτασε τα 141,9 χιλ, λίγο πάνω απ' το Πεθαίνω για Σένα που είχε άνοιγμα 60 χιλ κλείσιμο 190,6). Το άνοιγμά του ήταν σχετικά μικρότερο του σχετικά εφάμιλλου σε είδος, Wolverine (73.9 χιλ), αλλά το δεκαήμερό του το έκλεισε στα 96,3 χιλ σύνολο, που το φέρνει στην 5η θέση του τρέχοντος box office, ακριβώς κάτω απ' τον μεταλλαγμένο, που μετράει 143,2 χιλ εισιτήρια.
Απ' τις καινούριες ταινίες, μόνο το Ghosts of Girlfriends Past κατάφερε να δει λίγο κόσμο, μαζεύοντας 17 χιλ Αθηναίους σε 10 αίθουσες για να κόψει 19,7 χιλ εισιτήρια σε 24 αίθουσες πανελλαδικά. Το πολυκαθυστερημένο The Good, the Bad, The Weird που άνοιξε σε 4 αίθουσες στην πρωτεύουσα αποκλειστικά, δεν βρήκε πολλούς που να μην το είχαν ήδη δει ιντερνετικά, και με 900 εισιτήρια έμεινε πιο κάτω απ' τα 984 του Fifty Dead Men Walking (που επίσης κυκλοφορούσε πειρατικά) και απ' τα 4,8 χιλ του The Brothers Bloom, που άνοιξε κι αυτό στην Αθήνα αποκλειστικά.
Ανάρτηση από τον/τη verbal στο Movies For The Masses τη 4:19 μμ, Ιούνιος 16, 2009
Ξαναπιάνοντας το μέτρημα απ' τα μέσα του Μάη που το'χαμε αφήσει για φεστιβαλικούς σκοπούς, στις δυο βδομάδες που παρεμβλήθηκαν, το Angels and Demons κατάφερε εκτός απ' το μεγαλύτερο άνοιγμα της χρονιάς, να ανέβει και στις μεγαλύτερες εισπράξεις της χρονιάς, όχι μόνο ανάμεσα στις ταινίες που άνοιξαν φέτος, αλλά κι εκείνες που είχαν ξεκινήσει να μαζεύουν χαρτί απ' το περασμένο φθινόπωρο και φιγουράριζαν στην κορυφή των εισπράξεων που έγιναν (και) μέσα στο 2009.
Με 391,5 χιλ εισιτήρια σύνολο, μέσα σε τέσσερις βδομάδες έφτασε και πέρασε τις 391 χιλ εισιτήρια που χρειάστηκε περίπου τέσσερις μήνες το Quantum of Solace (2008) για να μαζέψει, ενώ πέρασε και το Bank Bank (2008) (382 χιλ σύνολο) και το Benjamin Button (2009) που με τις 375 χιλ του, ήταν η εισπρακτικότερη ταινία της ημερολογιακής χρονιάς.
Στο μεταξύ, στη μιάμιση βδομάδα προβολών του My Life in Ruins, που κρατά την 7η θέση των ανοιγμάτων της χρονιάς, το σύνολό του έχει φτάσει τα 146 χιλ εισιτήρια, που το φέρνει στην τρίτη θέση του τρέχοντος Box Office (αλλά εκτός δεκάδας του συνολικού), με μόνο τίτλο να το χωρίζει απ' το Angels and Demons, το Σούλα Έλα Ξανά, που μαζεύει ρετάλια στην επαρχία.
Στα υπόλοιπα των παλαιότερων, το πιο ενδιαφέρον είναι μάλλον το ότι το Last House on the Left με 26 χιλ σύνολο, είναι ακριβώς κάτω απ' το Friday the 13th που κρατιέται με 33 χιλ ως δεύτερο εμπορικότερο horror της χρονιάς, αλλά έχει αρκετό δρόμο ακόμα μέχρι τα 39,4 χιλ του The Unborn που βρίσκεται στην κορυφή της συγκεκριμένης λίστας, κάτι που είναι horrific από μόνο του.
Στα πιο καινούρια, το Terminator: Salvation που έκανε την πρεμιέρα του στις 3 του Ιούνη, άνοιξε με 66,4 χιλιάδες στο πρώτο του τετραήμερο (πέντε ημερών), καπαρώνοντας την δέκατη θέση των ανοιγμάτων της χρονιάς (λίγο κάτω απ' το Yes Man που είχε ανοίξει στα 66,7 κι έφτασε τα 141,9 χιλ, λίγο πάνω απ' το Πεθαίνω για Σένα που είχε άνοιγμα 60 χιλ κλείσιμο 190,6). Το άνοιγμά του ήταν σχετικά μικρότερο του σχετικά εφάμιλλου σε είδος, Wolverine (73.9 χιλ), αλλά το δεκαήμερό του το έκλεισε στα 96,3 χιλ σύνολο, που το φέρνει στην 5η θέση του τρέχοντος box office, ακριβώς κάτω απ' τον μεταλλαγμένο, που μετράει 143,2 χιλ εισιτήρια.
Απ' τις καινούριες ταινίες, μόνο το Ghosts of Girlfriends Past κατάφερε να δει λίγο κόσμο, μαζεύοντας 17 χιλ Αθηναίους σε 10 αίθουσες για να κόψει 19,7 χιλ εισιτήρια σε 24 αίθουσες πανελλαδικά. Το πολυκαθυστερημένο The Good, the Bad, The Weird που άνοιξε σε 4 αίθουσες στην πρωτεύουσα αποκλειστικά, δεν βρήκε πολλούς που να μην το είχαν ήδη δει ιντερνετικά, και με 900 εισιτήρια έμεινε πιο κάτω απ' τα 984 του Fifty Dead Men Walking (που επίσης κυκλοφορούσε πειρατικά) και απ' τα 4,8 χιλ του The Brothers Bloom, που άνοιξε κι αυτό στην Αθήνα αποκλειστικά.
Ανάρτηση από τον/τη verbal στο Movies For The Masses τη 4:19 μμ, Ιούνιος 16, 2009
Monday, June 15, 2009
[Movies For The Masses] Νέο σχόλιο για το Νύχτες Πρεμιέρας 2008: Τα βραβεία.
Ο/Η verbal άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Νύχτες Πρεμιέρας 2008: Τα βραβεία":
Μετά την πέμπτη (ή έκτη, αν θυμάσαι καλύτερα το μέτρημα, πες) παράταση της διορίας για την δήλωση συμμετοχής, το δεύτερο 48 Hour Film Project της Αθήνας, είπε να βάλει μπρος τελικά, και την περασμένη Παρασκευή που ήταν το kick-off του, 87 ομάδες εμφανίστηκαν στο Δαναό να πάρουν τις αποστολές τους, αλλά απ' τη μια χωρίς τον Ορέστη Ανδρεαδάκη στην καλλιτεχνική δ/νση, που είχε επιλέξει τη μέρα της έναρξης, για να ανακοινώσει την παραίτησή του λόγω "καλλιτεχνικών διαφορών", και απ' την άλλη χωρίς την προϋπόθεση η ταινία που θα παρουσιάσουν οι διαγωνιζόμενοι, να έχει να κάνει με τη "Μυστική Ζωή των 20άρηδων", που είχε ανακοινωθεί ότι θα αποτελεί την υποχρεωτική θεματική ενότητα της διοργάνωσης.
Η συγκεκριμένη θεματική, ήταν που είχε φέρει στο παιχνίδι και το MEGA ως χορηγό επικοινωνίας, που είχε την έμπνευση να συνδέσει τους 20άρηδες με την επέτειο των 20 ετών λειτουργίας του, σύνδεση που προφανώς είχε αφήσει να εννοηθεί ως κλειδωμένη ο κάτοχος των δικαιωμάτων του τίτλου της διοργάνωσης, (όχι Φραγκίσκος Βιτάλης, αλλά) Francesco Vitalli (κολλητός της Ivana Trump, όπως θα θυμάσαι που λέγαμε και λάτρης του σκύλου του, ονόματι Dolce), μέχρι να υπογραφούν οι συμβάσεις και να τούς ανακοινώσει ότι κάτι τέτοιο δεν θα επιτρεπόταν από τα κεντρικά της διοργάνωσης στην Αμερική. Το MEGA έμεινε έτσι κρεμασμένο, αλλά δεν έχει κρεμάσει ακόμη τους διαγωνιζόμενους, οι πέντε καλύτεροι απ' τους οποίους, μάλλον θα προβληθούν στο κανάλι, τουλάχιστον αν έχουν επιλέξει την προαιρετική πια κατηγορία. Φαντάζομαι.
Απ' τις 87 ομάδες που έλαβαν μέρος, οι 24 αποκλείστηκαν λόγω μη έγκαιρης παράδοσης --ανάμεσα σ' αυτές ήταν και η ομάδα Rockfour απ' τη Σχολή Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, που έπεσε σε μποτιλιάρισμα στο Σχηματάρι, αναμενόμενα. Αλλά κι οι 60κάτι που τα κατάφεραν να φτάσουν στο Δαναό εγκαίρως, φαίνεται πως έχουν δρόμο να διανύσουν ακόμα, αφού χθες προέκυψε μπαράζ παραιτήσεων απ' το σύνολο της κριτικής επιτροπής, πλην του παραγωγού Παναγιώτη Παπαχατζή, όπως ανακοινώθηκε με ένα δηκτικό κείμενο της διοργάνωσης στη σελίδα της (το οποίο αποσύρθηκε λίγες ώρες αργότερα), αλλά και απ' τις Νύχτες Πρεμιέρας που έχουν μετατρέψει την αιγίδα τους σε ξεσκέπασμα.
Ο λόγος, λέει το Δελτίο των Νυχτών, "η, ασυνήθιστα ακριβή, τιμή του εισιτηρίου στην τελετή λήξης στο «Παλλάς»: 50 και 25 ευρώ (!!!) τη στιγμή που όλες οι παρόμοιες εκδηλώσεις διαθέτουν εισιτήρια 3 έως 6 ευρώ. Ανεξήγητο θεωρήθηκε επίσης το γεγονός ότι ακόμη και οι συμμετέχοντες – διαγωνιζόμενοι είναι υποχρεωμένοι να πληρώσουν την ίδια τιμή. Το 48 HFP κατά δήλωσή του δεν προτίθεται να παραχωρήσει παρά μόνο ένα (1) δωρεάν εισιτήριο της τελετής λήξης για την κάθε ομάδα."
Τα 50 και 25 ευρώ (που είναι στην πραγματικότητα από 10 έως 15, 20 έως 25 και 50 έως 60, ανάλογα με το πότε θα τα κλείσεις και τη θέση που θα καθίσεις (έναντι των λιγότερων από 10 που θα κοστίζει, πιθανώς, το εισιτήριο για τις βραδιές προβολής όλων των συμμετοχών στις 22 και 23 Ιουνίου στα Ster του Αγίου Ελευθερίου), δικαιολογούνται από τη διοργάνωση ως μίνιμουμ εισιτήριο που θα μπορούσαν να επιβάλουν, για να βγάλουν πίσω τα χρήματα που θα κοστίσει η μίσθωση του Παλλάς και κάτι προβολές και σαμπάνιες και χαλιά και κλαμπατζίμπαλα που έχουν ετοιμάσει για τη μεγάλη βραδιά λήξης της διοργάνωσης, που θα ξεκινά απ' τις 6 το απόγευμα και πρέπει να την παρακολουθήσεις ολόκληρη, χωρίς επιλογή να πας να δεις μονάχα αν θα κερδίσεις.
Δικαιολογία κι εκβιασμός που, απ' ότι φαίνεται, ήταν αρκετά για να κάνουν τον Γιώργο Τσεμπερόπουλο να πάρει τη θέση του Κωνσταντίνου Γιάνναρη στην προεδρία μιας επιτροπής, που δεν έχει βρει ακόμη άλλα μέλη πέρα απ' τον εναπομείναντα Παπαχατζή, αλλά ανακοινώνεται απ' τη διοργάνωση, ήδη, ότι "αποτελείται από έμπειρα διακεκριμένα πρόσωπα του χώρου (παραγωγοί, σκηνοθέτες, Δ/ντες Φωτογραφίας, ηθοποιοί)".
Ανάρτηση από τον/τη verbal στο Movies For The Masses τη 7:30 μμ, Ιούνιος 15, 2009
Μετά την πέμπτη (ή έκτη, αν θυμάσαι καλύτερα το μέτρημα, πες) παράταση της διορίας για την δήλωση συμμετοχής, το δεύτερο 48 Hour Film Project της Αθήνας, είπε να βάλει μπρος τελικά, και την περασμένη Παρασκευή που ήταν το kick-off του, 87 ομάδες εμφανίστηκαν στο Δαναό να πάρουν τις αποστολές τους, αλλά απ' τη μια χωρίς τον Ορέστη Ανδρεαδάκη στην καλλιτεχνική δ/νση, που είχε επιλέξει τη μέρα της έναρξης, για να ανακοινώσει την παραίτησή του λόγω "καλλιτεχνικών διαφορών", και απ' την άλλη χωρίς την προϋπόθεση η ταινία που θα παρουσιάσουν οι διαγωνιζόμενοι, να έχει να κάνει με τη "Μυστική Ζωή των 20άρηδων", που είχε ανακοινωθεί ότι θα αποτελεί την υποχρεωτική θεματική ενότητα της διοργάνωσης.
Η συγκεκριμένη θεματική, ήταν που είχε φέρει στο παιχνίδι και το MEGA ως χορηγό επικοινωνίας, που είχε την έμπνευση να συνδέσει τους 20άρηδες με την επέτειο των 20 ετών λειτουργίας του, σύνδεση που προφανώς είχε αφήσει να εννοηθεί ως κλειδωμένη ο κάτοχος των δικαιωμάτων του τίτλου της διοργάνωσης, (όχι Φραγκίσκος Βιτάλης, αλλά) Francesco Vitalli (κολλητός της Ivana Trump, όπως θα θυμάσαι που λέγαμε και λάτρης του σκύλου του, ονόματι Dolce), μέχρι να υπογραφούν οι συμβάσεις και να τούς ανακοινώσει ότι κάτι τέτοιο δεν θα επιτρεπόταν από τα κεντρικά της διοργάνωσης στην Αμερική. Το MEGA έμεινε έτσι κρεμασμένο, αλλά δεν έχει κρεμάσει ακόμη τους διαγωνιζόμενους, οι πέντε καλύτεροι απ' τους οποίους, μάλλον θα προβληθούν στο κανάλι, τουλάχιστον αν έχουν επιλέξει την προαιρετική πια κατηγορία. Φαντάζομαι.
Απ' τις 87 ομάδες που έλαβαν μέρος, οι 24 αποκλείστηκαν λόγω μη έγκαιρης παράδοσης --ανάμεσα σ' αυτές ήταν και η ομάδα Rockfour απ' τη Σχολή Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, που έπεσε σε μποτιλιάρισμα στο Σχηματάρι, αναμενόμενα. Αλλά κι οι 60κάτι που τα κατάφεραν να φτάσουν στο Δαναό εγκαίρως, φαίνεται πως έχουν δρόμο να διανύσουν ακόμα, αφού χθες προέκυψε μπαράζ παραιτήσεων απ' το σύνολο της κριτικής επιτροπής, πλην του παραγωγού Παναγιώτη Παπαχατζή, όπως ανακοινώθηκε με ένα δηκτικό κείμενο της διοργάνωσης στη σελίδα της (το οποίο αποσύρθηκε λίγες ώρες αργότερα), αλλά και απ' τις Νύχτες Πρεμιέρας που έχουν μετατρέψει την αιγίδα τους σε ξεσκέπασμα.
Ο λόγος, λέει το Δελτίο των Νυχτών, "η, ασυνήθιστα ακριβή, τιμή του εισιτηρίου στην τελετή λήξης στο «Παλλάς»: 50 και 25 ευρώ (!!!) τη στιγμή που όλες οι παρόμοιες εκδηλώσεις διαθέτουν εισιτήρια 3 έως 6 ευρώ. Ανεξήγητο θεωρήθηκε επίσης το γεγονός ότι ακόμη και οι συμμετέχοντες – διαγωνιζόμενοι είναι υποχρεωμένοι να πληρώσουν την ίδια τιμή. Το 48 HFP κατά δήλωσή του δεν προτίθεται να παραχωρήσει παρά μόνο ένα (1) δωρεάν εισιτήριο της τελετής λήξης για την κάθε ομάδα."
Τα 50 και 25 ευρώ (που είναι στην πραγματικότητα από 10 έως 15, 20 έως 25 και 50 έως 60, ανάλογα με το πότε θα τα κλείσεις και τη θέση που θα καθίσεις (έναντι των λιγότερων από 10 που θα κοστίζει, πιθανώς, το εισιτήριο για τις βραδιές προβολής όλων των συμμετοχών στις 22 και 23 Ιουνίου στα Ster του Αγίου Ελευθερίου), δικαιολογούνται από τη διοργάνωση ως μίνιμουμ εισιτήριο που θα μπορούσαν να επιβάλουν, για να βγάλουν πίσω τα χρήματα που θα κοστίσει η μίσθωση του Παλλάς και κάτι προβολές και σαμπάνιες και χαλιά και κλαμπατζίμπαλα που έχουν ετοιμάσει για τη μεγάλη βραδιά λήξης της διοργάνωσης, που θα ξεκινά απ' τις 6 το απόγευμα και πρέπει να την παρακολουθήσεις ολόκληρη, χωρίς επιλογή να πας να δεις μονάχα αν θα κερδίσεις.
Δικαιολογία κι εκβιασμός που, απ' ότι φαίνεται, ήταν αρκετά για να κάνουν τον Γιώργο Τσεμπερόπουλο να πάρει τη θέση του Κωνσταντίνου Γιάνναρη στην προεδρία μιας επιτροπής, που δεν έχει βρει ακόμη άλλα μέλη πέρα απ' τον εναπομείναντα Παπαχατζή, αλλά ανακοινώνεται απ' τη διοργάνωση, ήδη, ότι "αποτελείται από έμπειρα διακεκριμένα πρόσωπα του χώρου (παραγωγοί, σκηνοθέτες, Δ/ντες Φωτογραφίας, ηθοποιοί)".
Ανάρτηση από τον/τη verbal στο Movies For The Masses τη 7:30 μμ, Ιούνιος 15, 2009
Thursday, June 11, 2009
[Movies For The Masses] Νέο σχόλιο για το The Good, The Bad, The Weird (2008).
Ο/Η cheaplog άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "The Good, The Bad, The Weird (2008)":
Το σαββατοκύριακο που πέρασε, στην Αμερική το Hangover έκανε την.. αναμενόμενη μεγάλη έκπληξη της χρονιάς, κάτι ψιλά λιγότερα από το μεγαλύτερο άνοιγμα R-rated κωμωδίας ποτέ, με $45Μ έναντι $45,1 του American Pie 2 (2001), και πέρασε μέχρι και το Up (στη δεύτερη βδομάδα του) στην τελική ευθεία των καταμετρήσεων. Και συνέχισε να κόβει με την ίδια φούρια και τη Δευτέρα, έχοντας μαζέψει απίθανο word of mouth - συνέχεια αυτού από τις εκατοντάδες δωρεάν προβολές που είχε κάνει η Warner τις προηγούμενες βδομάδες. Αντίθετα, το Land of the Lost καταποντίστηκε ($18,8Μ), παρόλο που για τους φαν του Will Ferrell, και για τον Roger Ebert, αποδείχτηκε αρκετά ικανοποιητικό. Η Universal μάλλον άφησε το φιλμ στη τύχη του από κάποιο σημείο και μετά, για να περιορίσει τις απώλειες, αφού ακόμα και το FunnyOrDie.com (του Ferrell) διαφημίσεις.. του Hangover έπαιζε.
Στην Αθήνα, σύμφωνα με το μέτρημα του Yupi.gr, τη προηγούμενη βδομάδα, το Εξολοθρευτής: Η Σωτηρία μόλις που πέρασε τον Έρωτα αλά Ελληνικά στη δεύτερη βδομάδα του, με 33 χιλιάδες εισιτήρια έναντι 30. Στη τέταρτη βδομάδα τους, οι Illuminati: Οι Πεφωτισμένοι τα τσέπωσαν κι από άλλους 14 χιλιάδες θεατές, και έχουν πια περάσει τα $400 εκατομμύρια σε εισπράξεις παγκόσμια, με τους Αμερικάνους να έχουν βάλει μόλις το 1/4 από αυτά. Αυτή τη βδομάδα σε τρεις (3) αίθουσες επανακυκλοφορεί αποκατεστημένη και η Lola Montès (1955) του Max Ophüls, "ένα κινηματογραφικό γεγονός μεγάλης σημασίας" σύμφωνα με τον Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο στη LIFO.
Ανάρτηση από τον/τη cheaplog στο Movies For The Masses τη 9:52 μμ, Ιούνιος 11, 2009
Το σαββατοκύριακο που πέρασε, στην Αμερική το Hangover έκανε την.. αναμενόμενη μεγάλη έκπληξη της χρονιάς, κάτι ψιλά λιγότερα από το μεγαλύτερο άνοιγμα R-rated κωμωδίας ποτέ, με $45Μ έναντι $45,1 του American Pie 2 (2001), και πέρασε μέχρι και το Up (στη δεύτερη βδομάδα του) στην τελική ευθεία των καταμετρήσεων. Και συνέχισε να κόβει με την ίδια φούρια και τη Δευτέρα, έχοντας μαζέψει απίθανο word of mouth - συνέχεια αυτού από τις εκατοντάδες δωρεάν προβολές που είχε κάνει η Warner τις προηγούμενες βδομάδες. Αντίθετα, το Land of the Lost καταποντίστηκε ($18,8Μ), παρόλο που για τους φαν του Will Ferrell, και για τον Roger Ebert, αποδείχτηκε αρκετά ικανοποιητικό. Η Universal μάλλον άφησε το φιλμ στη τύχη του από κάποιο σημείο και μετά, για να περιορίσει τις απώλειες, αφού ακόμα και το FunnyOrDie.com (του Ferrell) διαφημίσεις.. του Hangover έπαιζε.
Στην Αθήνα, σύμφωνα με το μέτρημα του Yupi.gr, τη προηγούμενη βδομάδα, το Εξολοθρευτής: Η Σωτηρία μόλις που πέρασε τον Έρωτα αλά Ελληνικά στη δεύτερη βδομάδα του, με 33 χιλιάδες εισιτήρια έναντι 30. Στη τέταρτη βδομάδα τους, οι Illuminati: Οι Πεφωτισμένοι τα τσέπωσαν κι από άλλους 14 χιλιάδες θεατές, και έχουν πια περάσει τα $400 εκατομμύρια σε εισπράξεις παγκόσμια, με τους Αμερικάνους να έχουν βάλει μόλις το 1/4 από αυτά. Αυτή τη βδομάδα σε τρεις (3) αίθουσες επανακυκλοφορεί αποκατεστημένη και η Lola Montès (1955) του Max Ophüls, "ένα κινηματογραφικό γεγονός μεγάλης σημασίας" σύμφωνα με τον Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο στη LIFO.
Ανάρτηση από τον/τη cheaplog στο Movies For The Masses τη 9:52 μμ, Ιούνιος 11, 2009
Tuesday, June 9, 2009
[Movies For The Masses] Νέο σχόλιο για το Anvil! The Story of Anvil (2008): Αληθινό trailer.
Ο/Η cheaplog άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Anvil! The Story of Anvil (2008): Αληθινό trailer":
Το Anvil! The Story of Anvil (2008) άνοιξε αρχές Απριλίου στην Αμερική και μέσα σε δυο μήνες και σε πολύ περιορισμένα θέατρα μάζεψε πάνω από $500 χιλιάδες σε εισπράξεις (και συνολικά κοντά στις $750 χιλιάδες σε όλο τον πλανήτη μέχρι τώρα). Η μπάντα ακολούθησε τη παραγωγή και στις Κάνες με τις γνωστές πια συγκινητικές αντιδράσεις να τους υποδέχονται. Σαν αποκορύφωμα, οι AC/DC ανακοίνωσαν ότι οι Anvil θα είναι opening act στις δυο και μοναδικές τους συναυλίες φέτος στην Αμερική, στο Gillette Stadium στις 28 και στο Giants Stadium στις 31 Ιουλίου.
Ανάρτηση από τον/τη cheaplog στο Movies For The Masses τη 8:12 μμ, Ιούνιος 09, 2009
Το Anvil! The Story of Anvil (2008) άνοιξε αρχές Απριλίου στην Αμερική και μέσα σε δυο μήνες και σε πολύ περιορισμένα θέατρα μάζεψε πάνω από $500 χιλιάδες σε εισπράξεις (και συνολικά κοντά στις $750 χιλιάδες σε όλο τον πλανήτη μέχρι τώρα). Η μπάντα ακολούθησε τη παραγωγή και στις Κάνες με τις γνωστές πια συγκινητικές αντιδράσεις να τους υποδέχονται. Σαν αποκορύφωμα, οι AC/DC ανακοίνωσαν ότι οι Anvil θα είναι opening act στις δυο και μοναδικές τους συναυλίες φέτος στην Αμερική, στο Gillette Stadium στις 28 και στο Giants Stadium στις 31 Ιουλίου.
Ανάρτηση από τον/τη cheaplog στο Movies For The Masses τη 8:12 μμ, Ιούνιος 09, 2009
Friday, June 5, 2009
[Movies For The Masses] Νέο σχόλιο για το The Good, the Bad & the Weird (2008): Cannes gala ....
Ο/Η cheaplog άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "The Good, the Bad & the Weird (2008): Cannes gala ...":
Οι Μάζες σε προσκαλούν να κερδίσεις, με ένα κλικ παρακάτω, 10-20 μπλουζάκια του οριεντάλ γουέστερν του Kim Jee-woon The Good, the Bad, the Weird. Όπως βλέπεις να τα προβάρει ο κακός Lee Byung-hun.
Κι αν δε σου δουλεύει το κλικ, πυροβόλησε στη διεύθυνση moviesforthemasses@gmail.com. Να ναραναρανάα ναρανάναρανά νααα.
Ανάρτηση από τον/τη cheaplog στο Movies For The Masses τη 6:30 μμ, Ιούνιος 05, 2009
Οι Μάζες σε προσκαλούν να κερδίσεις, με ένα κλικ παρακάτω, 10-20 μπλουζάκια του οριεντάλ γουέστερν του Kim Jee-woon The Good, the Bad, the Weird. Όπως βλέπεις να τα προβάρει ο κακός Lee Byung-hun.
Κι αν δε σου δουλεύει το κλικ, πυροβόλησε στη διεύθυνση moviesforthemasses@gmail.com. Να ναραναρανάα ναρανάναρανά νααα.
Ανάρτηση από τον/τη cheaplog στο Movies For The Masses τη 6:30 μμ, Ιούνιος 05, 2009
Thursday, June 4, 2009
[Movies For The Masses] Νέο σχόλιο για το Terminator Salvation (2009).
Ο/Η verbal άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Terminator Salvation (2009)":
Αυτή τη βδομάδα σε δύο αίθουσες βγαίνει και το περσινό γαλλικό Disco (2008) για τυπά με γυαλιστερές φόρμες που προσπαθεί να δείξει στον κόσμο ότι η ντισκό είναι η μουσική της καρδιάς, ενώ σε άλλες δεκατρείς οθόνες, προβάλλεται πριν της ώρας του από απόψε και το οικολογικό ντοκιμαντέρ Home (2009), που προσπαθεί να δείξει αεροπλανικά, ότι η Γη, το σπίτι μας, είναι πολύ ωραίος τόπος για να σακατεύουμε. Το πρώτο, αφού παρακάλεσα τον cinemad να το γράψει κι έφαγα πόρτα, έβαλα να το δω, αλλά συνειδητοποίησα ότι ακόμα δεν ξέρω γαλλικά. Το δεύτερο, είναι προορισμένο να προβληθεί παγκόσμια αύριο, για να συμπέσει με την παγκόσμια μέρα περιβάλλοντος, και εκτός από μια δωρεάν προβολή που θα γίνει κάτω απ' τον πύργο του Άιφελ, θα παίζεται και σε δική του σελίδα στο youtube σε κάνα δωδεκάωρο, οπότε καλύτερα δες το κατευθείαν εσύ και στείλε μας καμιά κριτική άμα σ' ενθουσιάσει τόσο.
Κατά τα άλλα, το Τι Έκανες στον Πόλεμο Μπαμπά (1966), που δεν πρέπει να 'χει κλείσει πενταετία απ' την προηγούμενη επανέκδοσή του, βγαίνει πάλι φέτος στο Ριβιέρα, το Δέντρο που Πληγώναμε (1986), του Δήμου Αβδελιώδη θα παίζεται στο Τριανόν παρέα με τη μικρού μήκους Αθέμιτος Ανταγωνισμός (1982) του ίδιου σκηνοθέτη, ενώ την απόβαση των επανεκδόσεων ολοκληρώνουν η Belissima (1952) του Visconti στο Σινέ Ψυρρή και η Υπόθεση Τόμας Κράουν (1968) με τον Steve McQueen σε άλλους τρεις θερινούς.
Ανάρτηση από τον/τη verbal στο Movies For The Masses τη 11:40 πμ, Ιούνιος 04, 2009
Αυτή τη βδομάδα σε δύο αίθουσες βγαίνει και το περσινό γαλλικό Disco (2008) για τυπά με γυαλιστερές φόρμες που προσπαθεί να δείξει στον κόσμο ότι η ντισκό είναι η μουσική της καρδιάς, ενώ σε άλλες δεκατρείς οθόνες, προβάλλεται πριν της ώρας του από απόψε και το οικολογικό ντοκιμαντέρ Home (2009), που προσπαθεί να δείξει αεροπλανικά, ότι η Γη, το σπίτι μας, είναι πολύ ωραίος τόπος για να σακατεύουμε. Το πρώτο, αφού παρακάλεσα τον cinemad να το γράψει κι έφαγα πόρτα, έβαλα να το δω, αλλά συνειδητοποίησα ότι ακόμα δεν ξέρω γαλλικά. Το δεύτερο, είναι προορισμένο να προβληθεί παγκόσμια αύριο, για να συμπέσει με την παγκόσμια μέρα περιβάλλοντος, και εκτός από μια δωρεάν προβολή που θα γίνει κάτω απ' τον πύργο του Άιφελ, θα παίζεται και σε δική του σελίδα στο youtube σε κάνα δωδεκάωρο, οπότε καλύτερα δες το κατευθείαν εσύ και στείλε μας καμιά κριτική άμα σ' ενθουσιάσει τόσο.
Κατά τα άλλα, το Τι Έκανες στον Πόλεμο Μπαμπά (1966), που δεν πρέπει να 'χει κλείσει πενταετία απ' την προηγούμενη επανέκδοσή του, βγαίνει πάλι φέτος στο Ριβιέρα, το Δέντρο που Πληγώναμε (1986), του Δήμου Αβδελιώδη θα παίζεται στο Τριανόν παρέα με τη μικρού μήκους Αθέμιτος Ανταγωνισμός (1982) του ίδιου σκηνοθέτη, ενώ την απόβαση των επανεκδόσεων ολοκληρώνουν η Belissima (1952) του Visconti στο Σινέ Ψυρρή και η Υπόθεση Τόμας Κράουν (1968) με τον Steve McQueen σε άλλους τρεις θερινούς.
Ανάρτηση από τον/τη verbal στο Movies For The Masses τη 11:40 πμ, Ιούνιος 04, 2009
Wednesday, June 3, 2009
[Movies For The Masses] Νέο σχόλιο για το Star Trek (2009).
Ο/Η cheaplog άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Star Trek (2009)":
Ανάλογα τι συμπέρασμα θες να βγάλεις, μπορείς να πεις ότι το Μάη του 2009 στην Αμερική άνοιξαν οι περισσότερες μεγάλες ταινίες ποτέ ή καμία που να έχει τερατώδεις ταμειακές προοπτικές. Γεγονός είναι ότι στριμώχτηκαν έξι (6) μπλοκμπαστεριές σε χώρο για 2-3, χωρίς καμιά τους να μπορείς να πεις ότι άμα μπορούσε να ανασάνει περισσότερο θα πήγαινε και καλύτερα.
Το καλύτερο άνοιγμα και οι χειρότερες κριτικές ανήκουν φυσικά στον Wolverine, πρώτη ταινία με μαμούθ πρώτο σαββατοκύριακο ($85Μ) που δε θα περάσει τα $200M σύνολο, και ούτε κοντά θα φτάσει κι από πάνω. Αντίθετα, το Star Trek που τον ακολούθησε και ημερολογιακά και εισπρακτικά ($75Μ) έχει ήδη περάσει τα $210M και συνεχίζει με τη καλύτερη βαθμολόγηση από κριτικούς και κοινό να το συνοδεύουν. Στη συνέχεια, Angels & Demons ($46M) και Night at the Museum II ($54M) αποδείχτηκαν καλύτερα απ' ότι θα περίμενες από συνέχειες μπαζομπλαστεριών και με το μάτι στο threquel κινήθηκαν σχετικά ικανοποιητικά και στο μάτι του μποξόφη. Το μήνα έκλεισε το Up ($68M) κινούμενο συνολικά στο πάγιο επίπεδο της Pixar, ενώ μια βδομάδα νωρίτερα είχε ανοίξει, μάλλον απογητευτικά και με αντίστοιχα reviews, και το Terminator Salvation ($42M) που θα κλείσει νωρίς νωρίς και το ελληνικό μπλοκμπαστερικό καλοκαίρι αυτή (τη βδομάδα).
Όσο στην Ελλάδα θα κυριαρχούν οι παραλίες (άντε και τα μπούτια της Sandra Bullock που παρεμπιπτόντως είναι πολύ γαμομεγάλα), στην Αμερική θα ανεβαίνει η προσμονή για τους δεύτερους Transformers, που σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις (διάβαζε tracking) θα ανοίξουν τόσο γαμοτεράστια που δεν υπολογίζεται. Στη πραγματικότητα, και σήμερα να άνοιγαν, χωρίς την ανεμοθύελλα του marketing που τώρα ξεκινάει πραγματικά, πάλι θα πάταγαν όλους τους παραπάνω σαν αυτοκινητάκια.
Ανάρτηση από τον/τη cheaplog στο Movies For The Masses τη 10:15 μμ, Ιούνιος 03, 2009
| Weekend | Top 12 Total | Change | #1 Gross | #1 Movie |
| May 29–31 | $160,987,171 | -5.20% | $68,108,790 | Up |
| May 22–24 | $169,809,749 | 29.80% | $54,173,286 | Night at the Museum II |
| May 15–17 | $130,806,111 | -8.40% | $46,204,168 | Angels & Demons |
| May 08–10 | $142,771,951 | -5.10% | $75,204,289 | Star Trek |
| May 01–03 | $150,418,737 | 44.30% | $85,058,003 | X-Men Origins: Wolverine |
Ανάλογα τι συμπέρασμα θες να βγάλεις, μπορείς να πεις ότι το Μάη του 2009 στην Αμερική άνοιξαν οι περισσότερες μεγάλες ταινίες ποτέ ή καμία που να έχει τερατώδεις ταμειακές προοπτικές. Γεγονός είναι ότι στριμώχτηκαν έξι (6) μπλοκμπαστεριές σε χώρο για 2-3, χωρίς καμιά τους να μπορείς να πεις ότι άμα μπορούσε να ανασάνει περισσότερο θα πήγαινε και καλύτερα.
Το καλύτερο άνοιγμα και οι χειρότερες κριτικές ανήκουν φυσικά στον Wolverine, πρώτη ταινία με μαμούθ πρώτο σαββατοκύριακο ($85Μ) που δε θα περάσει τα $200M σύνολο, και ούτε κοντά θα φτάσει κι από πάνω. Αντίθετα, το Star Trek που τον ακολούθησε και ημερολογιακά και εισπρακτικά ($75Μ) έχει ήδη περάσει τα $210M και συνεχίζει με τη καλύτερη βαθμολόγηση από κριτικούς και κοινό να το συνοδεύουν. Στη συνέχεια, Angels & Demons ($46M) και Night at the Museum II ($54M) αποδείχτηκαν καλύτερα απ' ότι θα περίμενες από συνέχειες μπαζομπλαστεριών και με το μάτι στο threquel κινήθηκαν σχετικά ικανοποιητικά και στο μάτι του μποξόφη. Το μήνα έκλεισε το Up ($68M) κινούμενο συνολικά στο πάγιο επίπεδο της Pixar, ενώ μια βδομάδα νωρίτερα είχε ανοίξει, μάλλον απογητευτικά και με αντίστοιχα reviews, και το Terminator Salvation ($42M) που θα κλείσει νωρίς νωρίς και το ελληνικό μπλοκμπαστερικό καλοκαίρι αυτή (τη βδομάδα).
Όσο στην Ελλάδα θα κυριαρχούν οι παραλίες (άντε και τα μπούτια της Sandra Bullock που παρεμπιπτόντως είναι πολύ γαμομεγάλα), στην Αμερική θα ανεβαίνει η προσμονή για τους δεύτερους Transformers, που σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις (διάβαζε tracking) θα ανοίξουν τόσο γαμοτεράστια που δεν υπολογίζεται. Στη πραγματικότητα, και σήμερα να άνοιγαν, χωρίς την ανεμοθύελλα του marketing που τώρα ξεκινάει πραγματικά, πάλι θα πάταγαν όλους τους παραπάνω σαν αυτοκινητάκια.
Ανάρτηση από τον/τη cheaplog στο Movies For The Masses τη 10:15 μμ, Ιούνιος 03, 2009
Tuesday, June 2, 2009
[Movies For The Masses] Νέο σχόλιο για το Angels & Demons (2009).
Ο/Η verbal άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Angels & Demons (2009)":
Πιάνοντας το μέτρημα για να γεμίσουμε τα κενά απ' την τελευταία φορά που τσεκάραμε τον κουμπαρά των ελληνικών αιθουσών, μια βδομάδα μετά το μέτριο άνοιγμα του Star Trek και καταμεσής του Μάη, το Angels & Demons έκανε (σε πέντε μέρες) το μεγαλύτερο άνοιγμα που έχει σημειώσει ταινία απ' την αρχή της χρονιάς και με 150 χιλ. εισιτήρια σε 160 αίθουσες πανελλαδικά, πέρασε το ρεκόρ που είχε ο Benjamin Button με 122 χιλ εισιτήρια, αλλά με τις μισές περίπου αίθουσες.
Μέχρι να κλείσει το δεκαήμερό της, η μεταφορά του μυθιστορήματος του Dan Brown είχε μαζέψει σχεδόν άλλα τόσα, ανεβάζοντας το σύνολό της στα 275 χιλ. εισιτήρια, και με μια πτώση της τάξης του 50%, στη δεύτερη βδομάδα της μάζεψε μόλις 60 χιλ εισιτήρια, για να φτάσει σήμερα σε ένα συνολάκι 336 χιλ εισιτηριών, που την κάνει μια απ' τις πιο εμπορικές και πιο γρήγορα αποταμιεύσιμες ταινίες της χρονιάς, εκεί πάνω με τον Benjamin Button που είχε κλείσει στα 375 χιλ. σύνολο, το Slumdog Millionaire που έκλεισε στα 374,5 χιλ, το Madagascar 2 που είχε σταματήσει στα 325 χιλ, το Twilight που είχε κλείσει στα 264 χιλ και το Fast & Furious που σταμάτησε στα 225 χιλ. σύνολο.
Απ' τα ανοίγματα της περασμένης Πέμπτης, το πιο αξιόλογο αποδείχθηκε αναμενόμενα το My Life in Ruins, που σε 120 αίθουσες σ' όλη την Ελλάδα, μάζεψε 72 χιλ θεατές στις πρώτες πέντε μέρες του (άνοιξε κι αυτό Τετάρτη), άνοιγμα που παίρνει την 7η θέση των καλύτερων της χρονιάς, κάτω απ' το #5 του Σ.Ε.Ξ. (80,3 χιλ) και πάνω απ' το #10 του Πεθαίνω για Σένα (60 χιλ.). Πολύ μακριά, το The Last House on the Left μάζεψε 10,5 χιλ θεατές σε 28 αίθουσες στη επικράτεια (8,2 χιλ σε 19 στην Αττική), άνοιγμα εφάμιλο του Friday the 13th (11,4 χιλ) και δεύτερο καλύτερο για ταινία τρόμου φέτος, αν θες να δεις τη θετική πλευρά. Κατά τα άλλα, η Coraline με τις υπερθετικές κριτικές και τις 5 χιλ. θεατές που της μάζεψαν, έκανε το χειρότερο άνοιγμα κινουμένου σχεδίου --αλλά όχι και πολύ μακριά απ' το αμέσως καλύτερο The Tale of Desperaux που είχε ανοίξει στις 7,7 χιλ και κατέληξε να κάνει κάτι πάνω από 43 χιλ σύνολο. Ελλείψει ενημέρωσης από τη Videorama για το I Am from Titov Velles ως χειρότερο άνοιγμα της βδομάδας κρατάμε τα 132 εισιτήρια του Jonas Brothers: The 3D Concert Experience, που σε πέντε αίθουσες, έκοψε λιγότερα κι απ' τις Μικρές Ελευθερίες του Κώστα Ζάπα. Πάμε μωρή Ελλαδάρα αρρώστια!
Ανάρτηση από τον/τη verbal στο Movies For The Masses τη 5:07 μμ, Ιούνιος 02, 2009
Πιάνοντας το μέτρημα για να γεμίσουμε τα κενά απ' την τελευταία φορά που τσεκάραμε τον κουμπαρά των ελληνικών αιθουσών, μια βδομάδα μετά το μέτριο άνοιγμα του Star Trek και καταμεσής του Μάη, το Angels & Demons έκανε (σε πέντε μέρες) το μεγαλύτερο άνοιγμα που έχει σημειώσει ταινία απ' την αρχή της χρονιάς και με 150 χιλ. εισιτήρια σε 160 αίθουσες πανελλαδικά, πέρασε το ρεκόρ που είχε ο Benjamin Button με 122 χιλ εισιτήρια, αλλά με τις μισές περίπου αίθουσες.
Μέχρι να κλείσει το δεκαήμερό της, η μεταφορά του μυθιστορήματος του Dan Brown είχε μαζέψει σχεδόν άλλα τόσα, ανεβάζοντας το σύνολό της στα 275 χιλ. εισιτήρια, και με μια πτώση της τάξης του 50%, στη δεύτερη βδομάδα της μάζεψε μόλις 60 χιλ εισιτήρια, για να φτάσει σήμερα σε ένα συνολάκι 336 χιλ εισιτηριών, που την κάνει μια απ' τις πιο εμπορικές και πιο γρήγορα αποταμιεύσιμες ταινίες της χρονιάς, εκεί πάνω με τον Benjamin Button που είχε κλείσει στα 375 χιλ. σύνολο, το Slumdog Millionaire που έκλεισε στα 374,5 χιλ, το Madagascar 2 που είχε σταματήσει στα 325 χιλ, το Twilight που είχε κλείσει στα 264 χιλ και το Fast & Furious που σταμάτησε στα 225 χιλ. σύνολο.
Απ' τα ανοίγματα της περασμένης Πέμπτης, το πιο αξιόλογο αποδείχθηκε αναμενόμενα το My Life in Ruins, που σε 120 αίθουσες σ' όλη την Ελλάδα, μάζεψε 72 χιλ θεατές στις πρώτες πέντε μέρες του (άνοιξε κι αυτό Τετάρτη), άνοιγμα που παίρνει την 7η θέση των καλύτερων της χρονιάς, κάτω απ' το #5 του Σ.Ε.Ξ. (80,3 χιλ) και πάνω απ' το #10 του Πεθαίνω για Σένα (60 χιλ.). Πολύ μακριά, το The Last House on the Left μάζεψε 10,5 χιλ θεατές σε 28 αίθουσες στη επικράτεια (8,2 χιλ σε 19 στην Αττική), άνοιγμα εφάμιλο του Friday the 13th (11,4 χιλ) και δεύτερο καλύτερο για ταινία τρόμου φέτος, αν θες να δεις τη θετική πλευρά. Κατά τα άλλα, η Coraline με τις υπερθετικές κριτικές και τις 5 χιλ. θεατές που της μάζεψαν, έκανε το χειρότερο άνοιγμα κινουμένου σχεδίου --αλλά όχι και πολύ μακριά απ' το αμέσως καλύτερο The Tale of Desperaux που είχε ανοίξει στις 7,7 χιλ και κατέληξε να κάνει κάτι πάνω από 43 χιλ σύνολο. Ελλείψει ενημέρωσης από τη Videorama για το I Am from Titov Velles ως χειρότερο άνοιγμα της βδομάδας κρατάμε τα 132 εισιτήρια του Jonas Brothers: The 3D Concert Experience, που σε πέντε αίθουσες, έκοψε λιγότερα κι απ' τις Μικρές Ελευθερίες του Κώστα Ζάπα. Πάμε μωρή Ελλαδάρα αρρώστια!
Ανάρτηση από τον/τη verbal στο Movies For The Masses τη 5:07 μμ, Ιούνιος 02, 2009
[Movies For The Masses] Νέο σχόλιο για το Καρουζέλ (2009).
Ο/Η verbal άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Καρουζέλ (2009)":
Είχε καιρό να βγει τόσο δημόσια τέτοιου μεγέθους φαγωμάρα στα ντόπια κινηματογραφικά, αλλά ταιριάζει που προέκυψε από μια τόσο αναχρονιστική ταινία όσο το Καρουζέλ, για την χρεοκοπία του οποίου εκτοξεύει φταιξίματα κατά του σκηνοθέτη, Σταμάτη Τσαρουχά, o διευθυντής φωτογραφίας Πάνος Γκόλφης, σε ανοιχτή επιστολή που απέστειλε στο ΕΚΚ, την ΕΤΕΚΤ και τα ΥΠΠΟ και ΥΜΑΘΡΑ.
Κοινοποιώντας την επιστολή του σε γκρουπ στο Facebook, τιτλοφορημένο εύγλωττα ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ CAROUSEL & ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ!, o Γκόλφης κάνει διασκεδαστική αναδρομή στη γνωριμία του με τον Τσαρουχά, όταν "φώτισ[ε] και τράβηξ[ε] μια συνέντευξή του [...] για το αφιέρωμα του [Alpha] στην 25η Μαρτίου". Συνεχίζει λέγοντας ότι «μετά από μία συνεχή 'επίθεση' προτάσεων συνεργασίας και ασταμάτητων σχολίων του τύπου 'Γκόλφη μου πώς κατάφερες μέσα σε τόσο σύντομο χρόνο να με φωτίσεις και να με τραβήξεις τόσο καλά, μόνο με 2-3 φωτάκια!' υπέκυψα και αποφάσισα να συνεργαστώ μαζί του. Σημειώστε δε ότι, δεν εκτιμούσα ποτέ τον παραπάνω σκηνοθέτη και ότι μου φάνηκαν όλες οι ταινίες του που είχα δει στο παρελθόν ως ανόητες μπαλαφάρες".
Από 'κει και πέρα όλα έβαιναν ομαλά, μέχρι τα γυρίσματα, κατά τη διάρκεια των οποίων, ο Γκόλφης σημειώνει ότι «ο Τσαρουχάς είναι η τυπική περίπτωση του νεοέλληνα τύπου που τα ξέρει όλα, τα μπορεί όλα, και τα κάνει όλα! [...] Σε κάτι άλλα ημερήσια εξωτερικά γυρίσματα στη Θεσσαλονίκη, [...]μου έσπαγε τα νεύρα παροτρύνοντάς με να προσέχω τα νέτα μου [...] Και όταν του έλεγα: "Σταμάτη μου ηρέμησε, μην αγχώνεσαι, τα πάντα από εδώ μέχρι την Αθήνα είναι νετ" έχανε την ψυχραιμία του και αναστάτωνε όλο το υπόλοιπο συνεργείο και τους ηθοποιούς!
»Το αποκορύφωμα βέβαια ήταν η πανέξυπνη ιδέα του να κάνει ο ίδιος και τον παραγωγό! Όπως καταλαβαίνετε, μέσα στις πρώτες 2 μέρες τα έκανε όλα μαντάρα και αναγκάστηκε να προσλάβει άλλον διευθυντή παραγωγής! Όπου βέβαια αυτός ήταν ένας ξάδερφός του, συνταξιούχος, πρώην καπετάνιος του εμπορικού ναυτικού, εντελώς άσχετος με τη δουλειά μας».
Συνεχίζοντας το πολυσέλιδο ημερολόγιο γυρισμάτων του, ο Γκόλφης κάνει αναφορά σε «απερίγραπτο σκηνοθέτη» που «δεν έβαζε τους ηθοποιούς του να κάνουν πρόβες [...] αλλά ακόμα και όταν αυτό γινόταν σπάνια, με υποχρέωνε να βάλω την κάμερα να γράφει τη μία και μοναδική πρόβα». Μιλά για παράξενο σκηνοθέτη που «συνεχώς ακύρωνε πλάνα, ακόμα και ολόκληρες σκηνές για λόγους που μόνο ο ίδιος γνώριζε» και στη συνέχεια κατηγορούσε «τον δ/ντή φωτογραφίας ότι η ταινία έχει σοβαρά προβλήματα continuity» και τον θεωρούσε «υπεύθυνο που δεν έχει το υλικό που πρέπει». Συνεχίζοντας να παρουσιάζει έναν σκηνοθέτη που φαίνεται να είχε βάλει σκοπό να σακατέψει την ταινία του για να υπονομεύσει τον δ/ντη φωτογραφίας, καταλήγει στο ότι αν και θα μπορούσε να γράψει «άλλες 20 σελίδες Α4 με τα κατορθώματα του απατεωνίκου Τσαρουχά» και καταγγέλει πλήρη αδράνεια από την Επιθεώρηση Εργασίας, το ΙΚΑ, την ΕΤΕΚΤ και όσους αρμόδιους περίμενε έναν χρόνο τώρα να κάνουν κάτι για να πάρει τα λεφτά που δεν πήρε από τον «γνωστό απατεώνα Τσαρουχά», αφού εγκατέλειψε τα γυρίσματα κάπου στο 80% τους.
Την προηγούμενη βδομάδα, είχαμε τρία, ολόκληρα και θέματα, λόγους να αναθαρρήσει κανείς για τον κινηματογράφο των Ελλήνων, αλλά σήμερα, μ' αυτό, μπορείς να θυμηθείς γιατί δεν ασχολιόσουν τόσο καιρό και γιατί τα μόνα καλά πράγματα που προκύπτουν, ξεπετάγονται εντελώς έξω απ' αυτό το σύστημα που έχει γεμίσει γλίτσα όλες τις ορθόδοξες πλατφόρμες ελληνικού film-making.
Ανάρτηση από τον/τη verbal στο Movies For The Masses τη 2:25 μμ, Ιούνιος 02, 2009
Είχε καιρό να βγει τόσο δημόσια τέτοιου μεγέθους φαγωμάρα στα ντόπια κινηματογραφικά, αλλά ταιριάζει που προέκυψε από μια τόσο αναχρονιστική ταινία όσο το Καρουζέλ, για την χρεοκοπία του οποίου εκτοξεύει φταιξίματα κατά του σκηνοθέτη, Σταμάτη Τσαρουχά, o διευθυντής φωτογραφίας Πάνος Γκόλφης, σε ανοιχτή επιστολή που απέστειλε στο ΕΚΚ, την ΕΤΕΚΤ και τα ΥΠΠΟ και ΥΜΑΘΡΑ.
Κοινοποιώντας την επιστολή του σε γκρουπ στο Facebook, τιτλοφορημένο εύγλωττα ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ CAROUSEL & ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ!, o Γκόλφης κάνει διασκεδαστική αναδρομή στη γνωριμία του με τον Τσαρουχά, όταν "φώτισ[ε] και τράβηξ[ε] μια συνέντευξή του [...] για το αφιέρωμα του [Alpha] στην 25η Μαρτίου". Συνεχίζει λέγοντας ότι «μετά από μία συνεχή 'επίθεση' προτάσεων συνεργασίας και ασταμάτητων σχολίων του τύπου 'Γκόλφη μου πώς κατάφερες μέσα σε τόσο σύντομο χρόνο να με φωτίσεις και να με τραβήξεις τόσο καλά, μόνο με 2-3 φωτάκια!' υπέκυψα και αποφάσισα να συνεργαστώ μαζί του. Σημειώστε δε ότι, δεν εκτιμούσα ποτέ τον παραπάνω σκηνοθέτη και ότι μου φάνηκαν όλες οι ταινίες του που είχα δει στο παρελθόν ως ανόητες μπαλαφάρες".
Από 'κει και πέρα όλα έβαιναν ομαλά, μέχρι τα γυρίσματα, κατά τη διάρκεια των οποίων, ο Γκόλφης σημειώνει ότι «ο Τσαρουχάς είναι η τυπική περίπτωση του νεοέλληνα τύπου που τα ξέρει όλα, τα μπορεί όλα, και τα κάνει όλα! [...] Σε κάτι άλλα ημερήσια εξωτερικά γυρίσματα στη Θεσσαλονίκη, [...]μου έσπαγε τα νεύρα παροτρύνοντάς με να προσέχω τα νέτα μου [...] Και όταν του έλεγα: "Σταμάτη μου ηρέμησε, μην αγχώνεσαι, τα πάντα από εδώ μέχρι την Αθήνα είναι νετ" έχανε την ψυχραιμία του και αναστάτωνε όλο το υπόλοιπο συνεργείο και τους ηθοποιούς!
»Το αποκορύφωμα βέβαια ήταν η πανέξυπνη ιδέα του να κάνει ο ίδιος και τον παραγωγό! Όπως καταλαβαίνετε, μέσα στις πρώτες 2 μέρες τα έκανε όλα μαντάρα και αναγκάστηκε να προσλάβει άλλον διευθυντή παραγωγής! Όπου βέβαια αυτός ήταν ένας ξάδερφός του, συνταξιούχος, πρώην καπετάνιος του εμπορικού ναυτικού, εντελώς άσχετος με τη δουλειά μας».
Συνεχίζοντας το πολυσέλιδο ημερολόγιο γυρισμάτων του, ο Γκόλφης κάνει αναφορά σε «απερίγραπτο σκηνοθέτη» που «δεν έβαζε τους ηθοποιούς του να κάνουν πρόβες [...] αλλά ακόμα και όταν αυτό γινόταν σπάνια, με υποχρέωνε να βάλω την κάμερα να γράφει τη μία και μοναδική πρόβα». Μιλά για παράξενο σκηνοθέτη που «συνεχώς ακύρωνε πλάνα, ακόμα και ολόκληρες σκηνές για λόγους που μόνο ο ίδιος γνώριζε» και στη συνέχεια κατηγορούσε «τον δ/ντή φωτογραφίας ότι η ταινία έχει σοβαρά προβλήματα continuity» και τον θεωρούσε «υπεύθυνο που δεν έχει το υλικό που πρέπει». Συνεχίζοντας να παρουσιάζει έναν σκηνοθέτη που φαίνεται να είχε βάλει σκοπό να σακατέψει την ταινία του για να υπονομεύσει τον δ/ντη φωτογραφίας, καταλήγει στο ότι αν και θα μπορούσε να γράψει «άλλες 20 σελίδες Α4 με τα κατορθώματα του απατεωνίκου Τσαρουχά» και καταγγέλει πλήρη αδράνεια από την Επιθεώρηση Εργασίας, το ΙΚΑ, την ΕΤΕΚΤ και όσους αρμόδιους περίμενε έναν χρόνο τώρα να κάνουν κάτι για να πάρει τα λεφτά που δεν πήρε από τον «γνωστό απατεώνα Τσαρουχά», αφού εγκατέλειψε τα γυρίσματα κάπου στο 80% τους.
Την προηγούμενη βδομάδα, είχαμε τρία, ολόκληρα και θέματα, λόγους να αναθαρρήσει κανείς για τον κινηματογράφο των Ελλήνων, αλλά σήμερα, μ' αυτό, μπορείς να θυμηθείς γιατί δεν ασχολιόσουν τόσο καιρό και γιατί τα μόνα καλά πράγματα που προκύπτουν, ξεπετάγονται εντελώς έξω απ' αυτό το σύστημα που έχει γεμίσει γλίτσα όλες τις ορθόδοξες πλατφόρμες ελληνικού film-making.
Ανάρτηση από τον/τη verbal στο Movies For The Masses τη 2:25 μμ, Ιούνιος 02, 2009
[Movies For The Masses] Νέο σχόλιο για το 2009 MTV Movie Awards: Η εκδίκηση του κώλου.
Ο/Η cheaplog άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "2009 MTV Movie Awards: Η εκδίκηση του κώλου":
Με τα Movie Awards του να μετονομάζονται επίσημα σε Girlie Awards από φέτος (αν και το trend ήταν φανερό εδώ και χρόνια), το MTV έχει προβλέψει και για το αντίβαρο. Ξημερώματα Κυριακής, απονεμήθηκαν για τρίτη χρονιά τα Guys' Choice του Spike TV, που θα αποκαλυφτούν πιο επίσημα όταν προβληθεί το show, στις 21 Ιουνίου.
Με τη Halle Berry να παίρνει κάποιου είδους βραβείο, μάλλον γιατί είναι η Halle Berry, και να ευχαριστεί με γλωσσόφιλο τον Jamie Foxx για την απονομή (και όχι δε ξέρω που κάνεις αίτηση για να δώσεις κάνα βραβείο του χρόνου), ο Mickey Rourke αναδείχτηκε φυσικά Guy of the Year, o Clint Eastwood πήρε το Brass Balls Award, o Mel Gibson έβαλε Brad Pitt, Edward Norton και David Fincher στο Guys Hall of Fame για το Fight Club (1999), η Megan Fox ονομάστηκε Hottest Girl on The Planet, η Katy Perry κέρδισε τη Beyoncé στη κατηγορία της Σειρήνας, και πολλές ακόμα (κατηγορίες) έδειξαν ότι αυτό το σπάνιο είδος με κάτι μπαλάκια να κρέμονται ανάμεσα στα πόδια του, δεν έχει ακόμα εκλείψει από τον μιντιακό πλανήτη.
Ανάρτηση από τον/τη cheaplog στο Movies For The Masses τη 6:12 πμ, Ιούνιος 02, 2009
Με τα Movie Awards του να μετονομάζονται επίσημα σε Girlie Awards από φέτος (αν και το trend ήταν φανερό εδώ και χρόνια), το MTV έχει προβλέψει και για το αντίβαρο. Ξημερώματα Κυριακής, απονεμήθηκαν για τρίτη χρονιά τα Guys' Choice του Spike TV, που θα αποκαλυφτούν πιο επίσημα όταν προβληθεί το show, στις 21 Ιουνίου.
Με τη Halle Berry να παίρνει κάποιου είδους βραβείο, μάλλον γιατί είναι η Halle Berry, και να ευχαριστεί με γλωσσόφιλο τον Jamie Foxx για την απονομή (και όχι δε ξέρω που κάνεις αίτηση για να δώσεις κάνα βραβείο του χρόνου), ο Mickey Rourke αναδείχτηκε φυσικά Guy of the Year, o Clint Eastwood πήρε το Brass Balls Award, o Mel Gibson έβαλε Brad Pitt, Edward Norton και David Fincher στο Guys Hall of Fame για το Fight Club (1999), η Megan Fox ονομάστηκε Hottest Girl on The Planet, η Katy Perry κέρδισε τη Beyoncé στη κατηγορία της Σειρήνας, και πολλές ακόμα (κατηγορίες) έδειξαν ότι αυτό το σπάνιο είδος με κάτι μπαλάκια να κρέμονται ανάμεσα στα πόδια του, δεν έχει ακόμα εκλείψει από τον μιντιακό πλανήτη.
Ανάρτηση από τον/τη cheaplog στο Movies For The Masses τη 6:12 πμ, Ιούνιος 02, 2009
Subscribe to:
Posts (Atom)